بخش ۲۴ - متاع من، دل دردآشنای است اقبال لاهوری
اقبال لاهوری / ارمغان حجاز / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
متاعِ من، دلِ دردآشنای است
نصیبِ من، فغانِ نارسای است
به خاکِ مرقدِ من، لاله خوش‌تر
که هم خاموش و هم خونین‌نوای است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات به احساسات دردآور و ناگوار خود اشاره می‌کند. او از متاعی که دارد، یعنی دل درد و غم، صحبت می‌کند و معتقد است که این غم به نوعی نصیب او شده است. در انتها نیز به خاک مرقد خود اشاره می‌کند و بیان می‌کند که لاله‌ای که بر آن می‌روید، برای او بهتر است زیرا خاموش و در عین حال دارای نواهایی خونین است. این ابیات نشان‌دهنده‌ی حس غم و درد شاعر است.