بخش ۲۶۱ - ز من گیر این که مردی کور چشمی اقبال لاهوری
اقبال لاهوری / ارمغان حجاز / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
ز من گیر این که مردی کور چشمی
ز بینای غلط بینی نکو تر
ز من گیر این که نادانی نکو کیش
ز دانشمند بی دینی نکو تر
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به اهمیت بینش و درک صحیح اشاره میکند. او میگوید که حتی اگر کسی ناتوان و نابینا باشد، اما نیک نگریسته باشد، از بینایان نادرست بهتر است. همچنین، او بر این نکته تأکید میکند که نادانی با باوری نیک بهتر از دانشمندی است که بدون ایمان و اصول واقعی باشد. بهطور کلی، شاعر ارزشهای انسانی و اخلاقی را بالاتر از دانش و بینش ظاهری میداند.