نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

بخش ۲۶۱ - ز من گیر این که مردی کور چشمی اقبال لاهوری

اقبال لاهوری / ارمغان حجاز / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

ز من گیر این که مردی کور چشمی

ز بینای غلط بینی نکو تر

ز من گیر این که نادانی نکو کیش

ز دانشمند بی دینی نکو تر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به اهمیت بینش و درک صحیح اشاره می‌کند. او می‌گوید که حتی اگر کسی ناتوان و نابینا باشد، اما نیک نگریسته باشد، از بینایان نادرست بهتر است. همچنین، او بر این نکته تأکید می‌کند که نادانی با باوری نیک بهتر از دانشمندی است که بدون ایمان و اصول واقعی باشد. به‌طور کلی، شاعر ارزش‌های انسانی و اخلاقی را بالاتر از دانش و بینش ظاهری می‌داند.