بخش ۲۶۴ - ترا نومیدی از طفلان روا نیست اقبال لاهوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به این معناست که نباید از کودکان ناامید شد، حتی اگر آنها توانایی‌های ظاهری خاصی نداشته باشند. شاعر از شیخی می‌خواهد که فقط به ظاهر توجه نکند و از او می‌پرسد آیا می‌داند که در دل این کودکان چه احساساتی وجود دارد یا خیر. این شعر به ارزش درونی و احساسات کودکان تأکید می‌کند.