نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

بخش ۲۷۲ - پریدن از سر بامی به بامی اقبال لاهوری

اقبال لاهوری / ارمغان حجاز / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

پریدن از سر بامی به بامی

نبخشد جره بازان را مقامی

ز نخچیری که جز مشت پری نیست

همان بهتر که میری درکنامی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به این معناست که پرندگان یا کسانی که از بام به بام می‌پرند، نمی‌توانند مقام و جایگاه خاصی کسب کنند. در واقع، اگر کسی در جایگاهی پایین‌تر و بی اهمیت درشت نشده باشد، بهتر است که در آنجا بماند و به کار خود ادامه دهد. به عبارتی، گاهی اوقات بهتر است در محیطی کمتر هیجان‌انگیز بمانیم تا اینکه به دنبال موفقیت‌های بزرگ‌تر برویم که ممکن است برای ما مشکلاتی به همراه داشته باشد.