بخش ۲۸۹ - خوشا روزی که خود را باز گیری اقبال لاهوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به این موضوع اشاره دارد که باید به درون خود و ارزش‌های واقعی‌مان برگردیم. فقر و عدم دارایی می‌تواند به ما قدرت و حکمت بدهد. زندگی واقعی و جاودان در ایمان و یقین نهفته است و نباید به حدس و گمانی که از آن مطمئن نیستیم دل ببندیم.