نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

بخش ۳۰۰ - نگرید مرد از رنج و غم و درد اقبال لاهوری

اقبال لاهوری / ارمغان حجاز / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

نگرید مرد از رنج و غم و درد

ز دوران کم نشیند بر دلش گرد

قیاس او را مکن از گریه خویش

که هست از سوز و مستی گریهٔ مرد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

مرد به دلیل رنج و درد زیاد اشک می‌ریزد و غمگین است. ولی نباید غم او را با گریه خود مقایسه کرد، چون گریه او ناشی از سوز دل و احساسات عمیقش است.