بخش ۳۲۱ - خودی روشن ز نور کبریائی است اقبال لاهوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات به ارتباط میان «خود» و «نور کبریایی» اشاره دارد. منظور این است که وجود انسان از نور الهی نشأت می‌گیرد و کمالات او ناشی از نقص‌هایش است. همچنین، جدایی از مقام‌های الهی به نوعی وابسته به پیوند با آن مقام‌هاست؛ یعنی برای رسیدن به وصال و اتحاد با خدا باید از مقامات جدایی عبور کنیم.