بخش ۳۵۱ - بدست من همان دیرینه چنگ است اقبال لاهوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات به تأمل در مورد یک ساز (چنگ) اشاره دارند که درون آن ناله‌هایی با رنگ‌های مختلف وجود دارد. شاعر می‌گوید که اگر چه ساز به شکل مناسبی ساخته نشده، اما با نوازش صحیح می‌توان صدای زیبایی از آن استخراج کرد، حتی اگر ساز از جنس سنگ باشد. این به نوعی نمادین به ما می‌گوید که با دقت و عشق می‌توان به زیبایی‌ها دست یافت.