بخش ۳۵۶ - دو صد دانا درین محفل سخن گفت اقبال لاهوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر اشاره به جمع دانایانی است که در محفل سخن می‌گویند و سخنشان زیبا و لطیف است. اما شاعر از شنونده می‌خواهد که بگوید آن چشم بینا کیست که توانسته خاری را ببیند و درباره‌ی حال چمن سخن بگوید. این شعر به لایه‌های عمیق‌تر درک و بینایی انسانی اشاره دارد.