بخش ۳۸۶ - بسوزد مومن از سوز و جودش اقبال لاهوری
اقبال لاهوری / ارمغان حجاز / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
بسوزد مومن از سوز و جودش
گشود هرچه بستند از گٹودش
جلال کبریائی در قیاش
جمال بندگی اندر سجودش
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به زیبایی و عظمت خداوند اشاره دارد. شاعر با توصیف مومن، از سوز و عشق او به خدا سخن میگوید و بیان میکند که مومن با تمام وجود در پی رسیدن به حقیقت و قرب الهی است. جلال و کبریایی خداوند در قیاس با جمال بندگی مومن در حال سجود و عبادت او قرار گرفته است. شاعر در اینجا به ارتباط عمیق و معنوی مومن با خدا اشاره میکند.