نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

بخش ۳۸۶ - بسوزد مومن از سوز و جودش اقبال لاهوری

اقبال لاهوری / ارمغان حجاز / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

بسوزد مومن از سوز و جودش

گشود هرچه بستند از گٹودش

جلال کبریائی در قیاش

جمال بندگی اندر سجودش

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به زیبایی و عظمت خداوند اشاره دارد. شاعر با توصیف مومن، از سوز و عشق او به خدا سخن می‌گوید و بیان می‌کند که مومن با تمام وجود در پی رسیدن به حقیقت و قرب الهی است. جلال و کبریایی خداوند در قیاس با جمال بندگی مومن در حال سجود و عبادت او قرار گرفته است. شاعر در اینجا به ارتباط عمیق و معنوی مومن با خدا اشاره می‌کند.