بخش ۴۰ - به پایان چون رسد این عالم پیر اقبال لاهوری
اقبال لاهوری / ارمغان حجاز / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
به پایان چون رسد این عالَمِ پیر
شود بیپرده هر پوشیده تقدیر
مکن رسوا حضور خواجه، ما را
حسابِ من ز چشمِ او نهان گیر
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به موضوع پایان دنیا و نمایان شدن تقدیر انسانها میپردازد. شاعر از خداوند درخواست میکند که در روز قیامت، حضور او را روشن نکند و حساب و کتابش را از چشم پروردگار پنهان نگه دارد. به عبارتی، شاعر از ترس رسوایی در برابر خداوند به او پناه میبرد.