نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

بخش ۴۰ - به پایان چون رسد این عالم پیر اقبال لاهوری

اقبال لاهوری / ارمغان حجاز / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

به پایان چون رسد این عالَمِ پیر

شود بی‌پرده هر پوشیده تقدیر

مکن رسوا حضور خواجه، ما را

حسابِ من ز چشمِ او نهان گیر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به موضوع پایان دنیا و نمایان شدن تقدیر انسان‌ها می‌پردازد. شاعر از خداوند درخواست می‌کند که در روز قیامت، حضور او را روشن نکند و حساب و کتابش را از چشم پروردگار پنهان نگه دارد. به عبارتی، شاعر از ترس رسوایی در برابر خداوند به او پناه می‌برد.