بخش ۵۶ - غم پنهاں که بی گفتن عیان است اقبال لاهوری
اقبال لاهوری / ارمغان حجاز / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
غم پنهاں که بی گفتن عیان است
چو آید بر زبان یک داستان است
رهی پر پیچ و راهی خسته و زار
چراغش مرده و شب درمیان است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
غمی پنهان وجود دارد که نیازی به بیان ندارد و با گفتن یک داستان مشخص میشود. مسیر زندگی پر از پیچیدگی و خستگی است، در این راه چراغی خاموش است و شب، همواره در میانه راه وجود دارد.