بخش ۶ - دل بی‌قید من در پیچ و تابی‌ست اقبال لاهوری
اقبال لاهوری / ارمغان حجاز / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
دلِ بی‌قیدِ من، در پیچ و تابی‌ست
نصیبِ من، عِتابی یا خِطابی‌ست
دلِ ابلیس هم نتوانم آزرد
گناهِ گاه‌گاهِ من صوابی‌ست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این بیت‌ها بیان می‌کند که دلش در حال تلاطم و بی‌تابی است. او حس می‌کند که سرنوشتش سرشار از سرزنش و نکوهش است، اما با وجود این، نمی‌خواهد به کسی یا چیزی آسیب بزند. در نهایت، او به این نتیجه می‌رسد که گناه‌هایش به نوعی توجیه‌پذیر و قابل بخشش هستند.