بخش ۷۰ - نماند آن تاب و تب در خون نابش اقبال لاهوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این اشعار، شاعر به از بین رفتن حیات و زیبایی اشاره می‌کند. می‌گوید که با نابودی خونی (حیات) چیزی باقی نمی‌ماند و از خرابی کشتی (زندگی) چیزی برنمی‌خیزد. همچنین به احساس پوچی و خالی بودن درونی اشاره دارد که مانند کتابی در یک خانه ویران است. این شعر به نمادهای نابودی و فقدان چیزهای زنده پرداخته است.