بخش ۹۱ - بدست می کشان خالی ایاغ است اقبال لاهوری
اقبال لاهوری / ارمغان حجاز / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
بدست می کشان خالی ایاغ است
که ساقی را به بزم من فراغ است
نگه دارم درون سینه آهی
که اصل او ز دود آن چراغ است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این اشعار، شاعر به حسرت و تنهایی خود اشاره می‌کند. او از خالی بودن و نبودن کسی در کنار خود می‌گوید و به این نکته اشاره می‌کند که تنها چیزی که در قلبش باقی مانده، آه و اندوهی است که ناشی از دودی است که از چراغ عشق او بلند شده است. به نوعی، این شعر احساس فقدان و غم را به تصویر می‌کشد.