بخش ۹۶ - نگویم از فرو فالی که بگذشت اقبال لاهوری
اقبال لاهوری / ارمغان حجاز / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
نگویم از فرو فالی که بگذشت
چه سود از شرح احوالی که بگذشت
چراغی داشتم در سینهٔ خویش
فسرد اندر دو صد سالی که بگذشت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به حسرت و گذشته اشاره می‌کند. شاعر از بی‌فایده بودن صحبت درباره گذشته‌ای که سپری شده، سخن می‌گوید. او همچنین به شعله‌ای در دلش اشاره می‌کند که در سال‌های گذشته خاموش شده است. به طور کلی، احساساتی از تلخی و ناکامی در این اشعار حس می‌شود.