بخش ۱ - دیباچه اقبال لاهوری
اقبال لاهوری / جاویدنامه / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
خیال من به تماشای آسمان بود است
بدوش ماه و به آغوش کهکشان بود است
گمان مبر که همین خاکدان نشیمن ماست
که هر ستاره جهان است یا جهان بود است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به زیبایی‌های آسمان و کهکشان اشاره می‌کند و بیان می‌کند که زمین تنها جایگاه ما نیست. هر ستاره در آسمان نماد یک جهان دیگر است و این دیدگاه فراتر از صرفاً نگاه به زمین است.