جاویدنامه — اقبال لاهوری
فهرست شعرها
- بخش ۱ - دیباچه — خیال من به تماشای آسمان بود است
- بخش ۲ - مناجات — آدمی اندر جهان هفت رنگ
- بخش ۴ - نغمه ملائک — فروغ مشت خاک از نوریان افزون شود روزی
- بخش ۷ - زمزمهٔ انجم — عقل تو حاصل حیات ، عشق تو سر کائنات
- بخش ۱۰ - نه تا سخن از عارف هندی — ذات حق را نیست این عالم حجاب
- بخش ۶ - زروان که روح زمان و مکان است مسافر را بسیاحت عالم علوی میبرد — از کلامش جان من بیتاب شد
- بخش ۳ - تمهید آسمانی نخستین روز آفرینش نکوهش می کند آسمان زمین را — زندگی از لذت غیب و حضور
- بخش ۸ - فلک قمر — این زمین و آسمان ملک خداست
- بخش ۵ - تمهید زمینی آشکارا می شود روح حضرت رومی و شرح میدهد اسرار معراج را — عشق شور انگیز بی پروای شهر
- بخش ۹ - عارف هندی که به یکی از غار های قمر خلوت گرفته ، و اهل هند او را «جهان دوست» میگویند — من چوکوران دست بر دوش رفیق
- بخش ۱۲ - نوای سروش — ترسم که تو میرانی زورق به سراب اندر
- بخش ۱۱ - جلوهٔ سروش — مرد عارف گفتگو را در ببست
- بخش ۱۴ - طاسین گوتم — «توبه آوردن زن رقاصهٔ عشوه فروش»
- بخش ۱۳ - حرکت به و وادی یرغمید که ملائکه او را وادی طواسین مینامند — رومی آن عشق و محبت را دلیل
- بخش ۱۸ - فلک عطارد زیارت ارواح جمال الدین افغانی و سعید حلیم پاشا — مشت خاکی کار خود را برده پیش
- بخش ۱۶ - طاسین مسیح — رویای حکیم تولستوی
- بخش ۱۷ - طاسین محمد — نوحهٔ روح ابوجهل در حرم کعبه
- بخش ۱۵ - طاسین زرتشت : آزمایش کردن اهریمن زرتشت را — اهریمن
- بخش ۲۴ - ارض ملک خداست — سر گذشت آدم اندر شرق و غرب
- بخش ۱۹ - دین و وطن — لرد مغرب آن سراپا مکر و فن
- بخش ۲۱ - شرق و غرب — غربیان را زیرکی ساز حیات
- بخش ۲۳ - حکومت الهی — بندهٔ حق بی نیاز از هر مقام
- بخش ۲۰ - اشتراک و ملوکیت — صاحب سرمایه از نسل خلیل
- بخش ۲۲ - محکمات عالم قرآنی خلافت آدم — در دو عالم هر کجا آثار عشق
- بخش ۲۶ - پیغام افغانی با ملت روسیه — منزل و مقصود قرآن دیگر است
- بخش ۲۵ - حکمت خیرکثیر است — گفت حکمت را خدا خیر کثیر
- بخش ۲۷ - غزل زنده رود — این گل و لاله تو گویی که مقیمند همه
- بخش ۳۲ - نمودار شدن درویش سودانی — برق بیتابانه رخشید اندر آب
- بخش ۳۰ - نغمهٔ بعل — آدم این نیلی تتق را بر درید
- بخش ۲۹ - مجلس خدایان اقوام قدیم — آن هوای تند و آن شبگون سحاب
- بخش ۳۳ - فلک مریخ اهل مریخ — چشم را یک لحظه بستم اندر آب
- بخش ۲۸ - فلک زهره — در میان ما و نور آفتاب
- بخش ۳۴ - برآمدن انجم شناس مریخی از رصدگاه — پیر مردی ریش او مانند برف
- بخش ۳۱ - فرو رفتن بدریای زهره و دیدن ارواح فرعون و کشنر را — پیر روم آن صاحب «ذکر جمیل»
- بخش ۴۰ - نوای غالب — «بیا که قاعدهٔ آسمان بگردانیم
- بخش ۳۶ - احوال دوشیزهٔ مریخ که دعوی رسالت کرده — در گذشتیم از هزاران کوی و کاخ
- بخش ۳۹ - نوای حلاج — ز خاک خویش طلب آتشی که پیدا نیست
- بخش ۳۷ - تذکیر نبیهٔ مریخ — ای زنان ای مادران ای خواهران
- بخش ۳۸ - فلک مشتری ارواح جلیلهٔ حلاج و غالب و قرة العین طاهره که به نشیمن بهشتی نگرویدند و به گردش جاودان گراییدند — من فدای این دل دیوانه‌ای
- بخش ۴۱ - نوای طاهره — گر به تو افتدم نظر چهره به چهره رو به رو
- بخش ۳۵ - گردش در شهر مرغدین — مرغدین و آن عمارات بلند
- بخش ۴۲ - زنده رود مشکلات خود را پیش ارواح بزرگ میگوید — از مقام مؤمنان دوری چرا
- بخش ۴۶ - قلزم خونین — آنچه دیدم می نگنجد در بیان
- بخش ۴۷ - آشکارا می شود روح هندوستان — آسمان شق گشت و حوری پاک زاد
- بخش ۴۵ - فلک زحل ارواح رذیله که با ملک و ملت غداری کرده و دوزخ ایشانرا قبول نکرده — پیر رومی آن امام راستان
- بخش ۴۸ - روح هندوستان ناله و فریاد می کند — شمع جان افسرد در فانوس هند
- بخش ۴۹ - فریاد یکی از زورق نشینان قلزم خونین — «نی عدم ما را پذیرد نی وجود
- بخش ۴۴ - نالهٔ ابلیس — ای خداوند صواب و ناصواب
- بخش ۵۰ - آن سوی افلاک مقام حکیم آلمانی نیچه — هر کجا استیزه ی بود و نبود
- بخش ۴۳ - نمودار شدن خواجهٔ اهل فراق ابلیس — صحبت روشندلان یک دم ، دو دم
- بخش ۵۳ - زیارت امیر کبیر حضرت سید علی همدانی و ملا طاهر غنی کشمیری — حرف رومی در دلم سوزی فکند
- بخش ۵۵ - صحبت با شاعر هندی برتری هری — حوریان را در قصور و در خیام
- بخش ۵۲ - قصر شرف النسا — گفتم این کاشانه ئی از لعل ناب
- بخش ۵۸ - پیغام سلطان شهید به رود کاویری — حقیقت حیات و مرگ و شهادت
- بخش ۵۱ - حرکت بجنت الفردوس — در گذشتم از حد این کائنات
- بخش ۵۶ - حرکت به کاخ سلاطین مشرق — نادر ، ابدالی ، سلطان شهید
- بخش ۵۷ - نمودار میشود روح ناصر خسرو علوی و غزلی مستانه سرائیده غائب میشود — «دست را چون مرکب تیغ و قلم کردی مدار
- بخش ۵۴ - در حضور شاه همدان — زنده رود
- بخش ۶۰ - غزل زنده رود — به آدمی نرسیدی ، خدا چه می‌جویی
- بخش ۵۹ - زنده رود رخصت میشود از فردوس برین و تقاضای حوران بهشتی — شیشهٔ صبر و سکونم ریز ریز
- بخش ۶۱ - حضور — گرچه جنت از تجلی های اوست
- بخش ۶۲ - خطاب به جاوید — سخنی به نژاد نو