بخش ۱۰۱ - چو در جنت خرامیدم پس از مرگ اقبال لاهوری
اقبال لاهوری / پیام مشرق / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
چو در جنت خرامیدم پس از مرگ
به چشمم این زمین و آسمان بود
شکی با جان حیرانم در آویخت
جهان بود آن که تصویر جهان بود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر به تجربهی خود از زیباییهای بهشت بعد از مرگ اشاره میکند. او مشاهده میکند که زمین و آسمان در مقابل چشمانش حاضرند و این باعث حیرت و شک او میشود، زیرا جهانی که میبیند تصویری از جهان واقعی است.