بخش ۱۰۵ - بمنزل رهرو دل در نسازد اقبال لاهوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت از شاعر بیان می‌کند که دل و احساسات انسان نمی‌توانند در شرایط سخت و محدود همچون آب و آتش و گل آرام بگیرند. حتی اگر به ظاهر در آرامش به نظر بیایند، در واقع این دل همواره در کشمکش و ناآرامی است، مشابه دریا که نمی‌تواند به ساحل خود آرامش یابد. در واقع، دل هرگز در شرایط غیر مناسب به قرار و آرامش نخواهد رسید.