نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

بخش ۱۱۱ - ز خاک نرگسستان غنچه ئی رست اقبال لاهوری

اقبال لاهوری / پیام مشرق / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

ز خاک نرگسستان غنچه ئی رست

که خواب از چشم او شبنم فرو شست

خودی از بیخودی آمد پدیدار

جهان دریافت آخر آنچه می جست

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر از رویش یک غنچه در نرگسستان صحبت می‌کند که خواب را از چشمش می‌زداید. این غنچه نشان‌دهندهٔ ظهور خود در جهانی است که در جست‌وجوی حقیقت و وجود خود است. به نوعی، این اشعار به کشف و درک عمیق خود و حقیقت جهان اشاره دارد.