بخش ۱۲۱ - جهانها روید از مشت گل من اقبال لاهوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به زیبایی و ارزش لحظه‌های عاشقانه اشاره می‌کند. او از ظرفیت و زیبایی جهان‌ها که از عشق او ناشی می‌شود، سخن می‌گوید و از دوست دعوت می‌کند که از این زیبایی بهره‌برداری کند. همچنین به اشتباهاتی که در مسیر عشق ممکن است پیش بیاید، اشاره کرده و پیشنهاد می‌دهد که لحظاتی را در فضای دل او بگذراند.