بخش ۱۴۳ - ز جان بیقرار آتش گشادم اقبال لاهوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر از احساسات درونی خود سخن می‌گوید. او جان بی‌قرارش را به آتش می‌کشاند و قلبی پر از عشق را در دل خود جای می‌دهد. ناله‌های دل‌تنگی‌اش همچون شعله‌ای روشن است و او در این حال به شدت تحت تأثیر عشق قرار می‌گیرد.