بخش ۱۶۲ - هنوز از بند آب و گل نرستی اقبال لاهوری
اقبال لاهوری / پیام مشرق / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
هنوز از بند آب و گل نرستی
تو گوئی رومی و افغانیم من
من اول آدم بی رنگ و بویم
از آن پس هندی و تورانیم من
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات اشاره به وجود ریشه‌های مختلف قومی و نژادی دارند. شاعر از مرحله‌ای صحبت می‌کند که هنوز از وضعیت ابتدایی خود خارج نشده است و به نوعی بر تنوع فرهنگی و نژادی تأکید می‌کند، همچنان که از آدم اولیه سخن می‌گوید و سپس به هندی و تورانی بودن خود اشاره می‌کند. این شعر نمادی از جست‌وجوی هویت فردی و فرهنگی است.