بخش ۲۸ - بهل افسانهٔ آن پا چراغی اقبال لاهوری
اقبال لاهوری / پیام مشرق / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
بهل افسانهٔ آن پا چراغی
حدیث سوز او آزار گوش است
من آن پروانه را پروانه دانم
که جانش سخت کوش و شعله نوش است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به توصیف عشق و شیفتگی می‌پردازد. او به چراغی اشاره می‌کند که جانش پر از سوز و آزار است. همچنین بیان می‌کند که پروانه‌ای را می‌شناسد که با تمام تلاش و سخت‌کوشی به سمت شعله عشق می‌رود. این شعر نماد تلاش و فداکاری در عشق است.