بخش ۳۲ - ز مرغان چمن نا آشنایم اقبال لاهوری
اقبال لاهوری / پیام مشرق / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
ز مرغان چمن نا آشنایم
به شاخ آشیان تنها سرایم
اگر نازک دلی از من کران گیر
که خونم می تراود از نوایم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این بیت به احساس تنهایی و غربت خود در میان پرندگان چمن اشاره میکند. او خود را نا آشنا و تنها مییابد و اگر کسی دلش برای او بسوزد، باید بداند که درونش درد و رنج زیادی وجود دارد.