بخش ۴۲ - نه پیوستم درین بستان سرا دل اقبال لاهوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از آزادی خود صحبت می‌کند و می‌گوید که از بندهای وابستگی به دیگران رهایی پیدا کرده است. او به مانند نسیم صبح، لحظه‌ای در بستانی زیبا گذرانده و از زیبایی‌های آن لذت برده است.