بخش ۴۵ - خرد زنجیری امروز و دوش است اقبال لاهوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این چهار بیت، شاعر به توصیف حال و روز خود می‌پردازد و از زنجیری بودن خرد اشاره می‌کند. همچنین به نقش پرستارانی که چشم و گوش بستگان و معشوقان هستند، اشاره کرده و بیان می‌کند که معشوقان خود را در آستین پنهان کرده‌اند و به نوعی از ویژگی‌های خاص خود سخن می‌گوید. در نهایت، به این نکته اشاره دارد که افرادی که به این عشق و معشوق وابسته‌اند، مانند برهمن زاده و زنار پوش هستند.