نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

بخش ۶۷ - مشو ای غنچهٔ نورسته دلگیر اقبال لاهوری

اقبال لاهوری / پیام مشرق / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

مشو ای غنچهٔ نورسته دلگیر

ازین بستان سرا دیگر چه خواهی

لب جو، بزم گل، مرغ چمن سیر

صبا ، شبنم ، نوای صبحگاهی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به غنچه‌ای که در حال پژمرده شدن است، می‌گوید نگران نباش. او از بستان و زیبایی‌های آن سخن می‌گوید و به زیبایی‌ها و خوشی‌های زندگی اشاره می‌کند. همچنین اشاره دارد به لذت‌های طبیعت مانند گل‌ها، پرندگان و نسیم صبحگاهی که مژده‌دهنده روزی نو است.