بخش ۶۸ - مرا روزی گل افسرده ئی گفت اقبال لاهوری
اقبال لاهوری / پیام مشرق / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
مرا روزی گل افسرده ئی گفت
نمود ما چو پرواز شرار است
دلم بر محنت نقش آفرین سوخت
که نقش کلک او ناپایدار است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از یک گل افسرده صحبت می‌کند که به او می‌گوید زندگی و وجودش مانند شعله‌ای در حال پرواز است. شاعر حسرت و درد ناشی از ناپایداری و گذرای این زیبایی را در دل خود احساس می‌کند، چرا که هر نقشی که با دست خیال نقاشی شده، ناپایدار و زودگذر است.