بخش ۹۸ - ندانم باده ام یا ساغرم من اقبال لاهوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این اشعار، شاعر حالتی از سرگشتگی و عدم شناخت خود را بیان می‌کند. او نمی‌داند که آیا در حال نوشیدن شراب است یا خود شراب است. همچنین می‌گوید که در درونش، چیزی گرانبها وجود دارد اما نتوانسته به خوبی آن را بشناسد. هنگامی که به دل خود نگاه می‌کند، احساس می‌کند که وجودش دچار تغییری شده و خود را متفاوت از گذشته می‌یابد.