شمارهٔ ۲ - در هجو نصرت الدوله ایرج میرزا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاهزاده در ضیافتی برپا کرده، همه کارهای تو را معرفی کرده‌اند و به سستی عقل و ضعف رأی تو پرداخته‌اند. او به همه کفش داده است، چون پای تو کوچک بوده و هیچ چیز به من نداده و می‌گوید بروم و روایت تو را بگویم. اگر روزگار اجازه دهد، سزاوار تو را به دستت می‌دهم، اما حالا جز این نمی‌گویم که مرده‌ای و در سرای تو هستم. سرای تو به تنهایی نیست، بلکه هم عطا و هم لقای توست. خوب است که به منت تو نرسیدم و در خدمت تو بوده‌ام.