قطعهها — ایرج میرزا
فهرست شعرها
- شمارهٔ ۱ - مادّه تاریخ وفات جعفرقلی میرزا عَمِّ شاعر ۱۳۰۷ هق — هر که آمد در این جهان ناچار
- شمارهٔ ۲ - در هجو نصرت الدوله — شاه زاده ضیافَتی کردی
- شمارهٔ ۶ - برای تصویری که به مرحوم عبدالحسینِ بیات داده سُروده است — بنگر چگونه کردم بیرون ز جِسم جان را
- شمارهٔ ۳ - شراب — ابلیس شبی رفت به بالین جوانی
- شمارهٔ ۴ - کارگر و کارفرما — شنیدم کارفرمایی نظر کرد
- شمارهٔ ۷ - مرثیه — رسمَست هرکه داغ ِ جوان دید، دوستان
- شمارهٔ ۵ - دربارۀ رفتن مستوفی الممالک و آمدنِ صَمصامُ السلطنه — این شنیدم که چوکابینۀ مستوفی رفت
- شمارهٔ ۱۴ - احمد لایَنصَرِف — فکرِ شاهِ فَطِنی باید کرد
- شمارهٔ ۱۲ - تقاضای وجهِ قبض — وزیر خمسه اگر وجهِ قبضِ من ندهد
- شمارهٔ ۱۳ - به سر کلنل محمد تقی خان پسیان — به احترام به این سر نظر کنید ای خلق
- شمارهٔ ۱۵ - علّت بی تابی نوزاد — دانی که چرا طفل به هَنگامِ تَوَلّد
- شمارهٔ ۱۱ - جاه و جلال علی (ع) — اندر خبر بُوَد که نبی شاهِ حق پرست
- شمارهٔ ۱۰ - مادر — گویند مرا چو زاد مادر
- شمارهٔ ۹ - مرثیه — سرگشته بانوان وَسَطِ آتشِ خِیام
- شمارهٔ ۸ - کودک دورۀ طلایی — بچه هایِ زمانه رند شدند
- شمارهٔ ۱۸ - کوه نور — دیده ام من رُبعِ مَسکون را، برادر جان من!
- شمارهٔ ۲۰ - مطایبه با مرحوم عبدالحسین آگاهی — نکویان را بباید آرزو داشت
- شمارهٔ ۱۶ - دزد نگرفته — هر کس ز خزانه بُرد چیزی
- شمارهٔ ۲۲ - ماده تاریخ مهمانی شاه در باغ امیرنظام (۱۳۰۷ هق) — خسرو تاج بخش ناصر دین
- شمارهٔ ۲۱ - تاریخ فوت — این جهان پیش راد مردِ حکیم
- شمارهٔ ۲۳ - حق استاد — گفت استاد مبر درس از یاد
- شمارهٔ ۱۹ - تقاضا — ای مِهین صدر فلک مرتبه در دورۀ تو
- شمارهٔ ۱۷ - افکار خنده آور — ای هم سفر عزیز من مَجد
- شمارهٔ ۲۸ — اسم گل پیش لبش بردن خطا باشد لب او
- شمارهٔ ۳۰ - جنده بازی — هر کس که نمود جنده بازی
- شمارهٔ ۳۱ - درباره خلع احمد شاه و جانشینی پهلوی — خوب دانَد حسابِ خویش جهان
- شمارهٔ ۲۶ - بقای انسب — قصّه شنیدم که بوالعَلا به همه عمر
- شمارهٔ ۲۷ - دوزخ — به قدر فهم تو کردند وصف دوزخ را
- شمارهٔ ۲۴ - وفات شاه معزول — اگر شاه معزول رفت از جهان
- شمارهٔ ۲۵ - ماکیان و شیر — در بُن یک بیشه ماکیانی هر روز
- شمارهٔ ۲۹ - جواب به حامی عارف — میم سپاسی کجاست تا که نگوید
- شمارهٔ ۳۵ — ای راد خدیوِ عدل‌پرور بنگر
- شمارهٔ ۳۷ - جواب وحید — ستوده طبع وحیدا رسید نامۀ تو
- شمارهٔ ۳۲ - وفات محمد علی شاه (۱۳۴۳ هق) — مخور غصّۀ بیش و کم در جهان
- شمارهٔ ۳۹ - اشک شیخ — نَعوذُ بِاللَّه از آن قطره‌های دیدهٔ شیخ
- شمارهٔ ۳۸ - بهشت و دوزخ — رسول دید که جمعی گسسته افسارند
- شمارهٔ ۳۴ - مهر مادر — رنج کشد مادر از جفای پسر لیک
- شمارهٔ ۳۳ - جذبۀ شیرازیان — حضرت شوریده اوستاد سخن‌سنج
- شمارهٔ ۳۶ - تصویر زن — بر سردر کاروان سرایی
- شمارهٔ ۴۱ - پیام به شیرازیان — استاد کُلّ فی الکُلّ شوریده است در شعر
- شمارهٔ ۴۳ - کار و بار — ندانم از چه به هر جا که لفظ کار آید
- شمارهٔ ۴۷ - تاریخ وفات عزیز علیا (۱۳۰۶ هق) — سود و زیان جهان دیده و سنجیده ایم
- شمارهٔ ۴۶ - وزیران دیدنی — وُزرا از چه دیده می‌نشوند
- شمارهٔ ۴۵ - رَم — یارب این عادت چه می‌باشد که اهل ملک ما
- شمارهٔ ۴۲ - انتقاد از سازندگان آرامگاه فردوسی — یک وجب ساخته آخر نشود قبرِ حکیم
- شمارهٔ ۴۴ - در رثای کلنل محمد تقی خان پسیان — دلم به حال تو ای دوست‌دار ایران سوخت
- شمارهٔ ۴۰ - هجو اسب — فرمانروای شرق که عمرش دراز باد
- شمارهٔ ۵۲ - هجو حاکم — این حاکم بی عُرضه به ما اهل خراسان
- شمارهٔ ۵۱ - فقیه — نشسته بود فقیهی به صدر مجلس درس
- شمارهٔ ۵۳ - قطعه — نصرت السلطنه دیوان عدالت را میر
- شمارهٔ ۵۰ - جواب تبریک شوریده — گفت شوریده به من تهینت عید ز فارس
- شمارهٔ ۵۵ - جهاد اکبر — شب در بساط احرار از التفات سردار
- شمارهٔ ۵۴ - مهر مادر — باز چون جوجه ماکیان بیند
- شمارهٔ ۴۹ - علت بی‌تابی نوزاد — هیچ می‌دانی تو هر طفلی که آید در جهان
- شمارهٔ ۴۸ - قطعه — قبض آقای کمال السلطنه است
- شمارهٔ ۶۱ - قطعه — گویند ماکیان را باید گرفت و کشت
- شمارهٔ ۶۰ - در پشت کتابی که برای سردار عبدالعزیز خان جنرال قنسول افغان مقیم مشهد فرستاده نوشته است — عزیز نسخۀ اشعار صابر شاعر
- شمارهٔ ۶۲ - درویش — کیست آن بیشعور درویشی
- شمارهٔ ۶۳ - انتقاد از قمه‌زنی — بشنو که لطیفۀ قشنگی است
- شمارهٔ ۵۹ - مزاح با یکی از دوستان — چند تو را گفتم ای کمال مخور کیر
- شمارهٔ ۵۶ - وفا — وفا در گل رخان عطر است در گل
- شمارهٔ ۵۷ - بامداد — صبحدم کاین مرغ گیهان آشیان
- شمارهٔ ۵۸ - مادر — پسر، رو قدر مادر دان که دایم
- شمارهٔ ۶۸ - بچه ژاندارم — پیوسته به جنگی تو به ما ای بچه ژاندارم
- شمارهٔ ۶۴ - گریز از نادان — دادم به مسیوهال خراسان را
- شمارهٔ ۷۰ — بر سر سفرۀ سپهسالار
- شمارهٔ ۶۷ - تاریخ بنای ادارهٔ لشکر شرق (۱۳۴۱ هق) — حسین آقا امیر لشکر آن بر دو رضا چاکر
- شمارهٔ ۷۱ - پیام به نظام الدوله — ناظم الدوله روز جمعۀ ما
- شمارهٔ ۶۹ - ای خایه — ای خایه به دست تو اسیرم
- شمارهٔ ۶۶ - سازش روس و انگلیس — گویند که انگلیس با روس
- شمارهٔ ۶۵ - قلب مادر — داد معشوقه به عاشق پیغام
- شمارهٔ ۷۲ - وطن دوستی — ما که اطفال این دبستانیم
- شمارهٔ ۷۴ - رسوا — گویی که تو رُسوایی من با تو نیامیزم
- شمارهٔ ۷۵ - مزاح با مقبل دیوان — قنبل الدوله مقبل دیوان
- شمارهٔ ۷۳ - حکایت خلعت — مستوفی کل قصۀ چل طوطی شد
- شمارهٔ ۷۶ - یادآوری — خسروا! گرچه فراموشی در طبع تو نیست
- شمارهٔ ۷۷ - حیله — دیشب دو نفر از رفقا آمده بودند
- شمارهٔ ۷۸ - دو هدیه — آمد مرا دو هدیه چو دو قرص مهر و ماه
- شمارهٔ ۷۹ - سفر اصفهان — ای مهین خواجه در وزارت تو
- شمارهٔ ۸۴ - بلدیه — پر شد در و دیوار بَلَد از گل و از لای
- شمارهٔ ۸۲ - شهر کثیف — جز گه و گند و کثافت چیزی
- شمارهٔ ۸۳ - قربان کمال السلطنه — روز قتل ابن ملجم لعنت الله علیه
- شمارهٔ ۸۰ - آب حیات — آب حیات است پدرسوخته
- شمارهٔ ۸۷ - خیر مقدم و گله — وه چه خوب آمدی صفا کردی
- شمارهٔ ۸۱ - انتقاد از قمه‌زنان — زن‌قحبه چه می‌کُشی خودت را
- شمارهٔ ۸۵ - مزاح با وثوق الدوله — ای وثوق الدوله آمد فصل دی
- شمارهٔ ۸۶ - ماده تاریخ وفات میرزا عارف (۱۳۰۷ هق) — میرزا عارف که زیر بار فضل
- شمارهٔ ۸۹ - غمزه‌های خانم — با غمزاتی که تو خانم کنی
- شمارهٔ ۸۸ - تقاضا گله از مُعز الملک — ای معزالملک ای اندر سخا ضرب المثل