شمارهٔ ۳۵ ایرج میرزا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از ظلم و بی‌عدالتی صحبت می‌کند. او به خدیو (حاکم) می‌گوید که زمانی که کودک بود، به او ظلم شد و آب به گوشش کردند. او از خداوند می‌خواهد که عدالت را برقرار کند و می‌پرسد چرا در دوران ولیعهدی، چنین لباس سیاهی بر دوشش کردند و حقایق را نادیده گرفتند. شاعر خواستار انصاف و رسیدگی به وضعیت خود است.