بخش ۳۵۸ - خواندن کوش مردمان را به ایزدپرستی ایرانشان
ایرانشان ابن ابی الخیر / کوش‌نامه / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)
وزآن پس بتان را بدان چهره کرد
که فرزانه او را از آن بهره کرد
چنین گفت پس بر سر انجمن
که از زیردستان ما، مرد و زن
نخستین به یزدان نیایش کنید
پس آنگاه ما را ستایش کنید
که او کردگار است و من شهریار
مرا و شما را بدوی است کار
شدند آن همه کشور ایزدپرست
جهان از کف دیو وارون بجست
ز شاهان، وز مردم لشکری
همان نامه آمد به فرمانبری
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این متن، شاه به مردم و زیر دستانش دستور می‌دهد که ابتدا به پرستش خداوند (یزدان) بپردازند و سپس او را ستایش کنند. او به مردم یادآوری می‌کند که خداوند خالق است و او (شاه) تنها شهریار است. در نتیجه، مردم و شاهان که پیروانی از خداوند هستند، همگی به فرمانبرداری از خداوند و دوری از دیو (شر و خطر) می‌پردازند. این امر نشان‌دهنده‌ی اهمیت نیایش و ارتباط با خداوند در جامعه است.