شمارهٔ ۲ - فی نعت النّبی صلی الله علیه و آله و سلّم جهان ملک خاتون
جهان ملک خاتون / قصاید / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
ای افتخار نام نبوّت به نام تو
افزوده حشمت رسل از احتشام تو
تفضیل مکّه بر همه گیتی ز فضل تو
تعظیم کعبه از شرف احترام تو
تا قدر تو ز منزل ادنی مقام یافت
حیران بماند عقل کل اندر مقام تو
شاه فلک ز لوح شرف بر سریر نور
راضی بدان شده‌ست که باشد غلام تو
طاوس سدره را که به عرش است آشیان
زان شد امین وحی که گشته‌ست رام تو
در معرضی که اهل جهان را جزا دهند
دست جهان و دامن آل کرام تو
انعام تو شفاعت عامست یا نبی
بی‌بهره‌ام مساز ز انعام عام تو
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره مقام والای پیامبر اکرم (ص) و شأن و منزلت ایشان نوشته شده است. شاعر به افتخار نبوت و منزلت بالای پیامبر اشاره می‌کند و برتری مکه و کعبه را به خاطر وجود ایشان می‌داند. او بیان می‌کند که عقل‌های بزرگ نیز در درک مقام پیامبر حیران‌اند و حتی شاه فلک نیز به مقام او راضی شده و در خدمت اوست. همچنین، شاعر به ارتباط پیامبر با وحی و شفاعت اشاره کرده و از او درخواست می‌کند که از نعمت شفاعت خود، او را بهره‌مند سازد.