شمارهٔ ۲۵۷ جهان ملک خاتون

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر به احساس ناراحتی و جدایی از محبوبش پرداخته است. او می‌گوید که با وجود اینکه دلارام (محبوب) نسبت به او محبت و وفایی ندارد، اما همیشه در فکر اوست. شاعر از بی‌وفایی یار می‌گوید و تأکید می‌کند که در دلش فقط عشق به او باقی مانده است. او از پیامی که برای محبوب فرستاده، شکایت می‌کند که هیچ‌کس جز باد صبا محرم عشق نیست. شاعر از درد جدایی و غم ناشی از آن سخن می‌گوید و از محبوب می‌خواهد که برگردد، چرا که این جدایی برای او غیرقابل تحمل شده است. در انتها، او به این نکته اشاره می‌کند که دنیا پر از مشکلات است و نباید به آنچه در کنترل ما نیست فکر کنیم.