غزلیات — دیوان اشعار جهان ملک خاتون

Name: غزلیات — دیوان اشعار جهان ملک خاتون
Author: جهان ملک خاتون

جهان ملک خاتون / دیوان اشعار

فهرست شعرها

شمارهٔ ۱ — نه توان پیشِ تو آمد نه تو آیی بر ما
شمارهٔ ۲ — ای گوهر لطافت و ای منبع صفا
شمارهٔ ۳ — دلبرا تا کی مرا داری ز وصل خود جدا
شمارهٔ ۱۰ — بسیار بگفتم دل دیوانهٔ خود را
شمارهٔ ۶ — رحمی بکن آخر به من خسته خدا را
شمارهٔ ۵ — تو سر بر من گران داری نگارا
شمارهٔ ۴ — من دلداده ندارم به غم عشق دوا
شمارهٔ ۸ — اسباب جهان نیست میسّر دل ما را
شمارهٔ ۹ — مستغرق بحر غم عشقیم نگارا
شمارهٔ ۷ — ز دل کردی فراموشم تو یارا
شمارهٔ ۱۱ — مرا ز دیده و دل دور کرد یار چرا
شمارهٔ ۱۳ — تا که دل مایل آن سرو روانست مرا
شمارهٔ ۱۲ — دیده در آب روان و لب کشتست مرا
شمارهٔ ۱۴ — ای به روی تو دیده باز مرا
شمارهٔ ۱۵ — گر چه کردی تو به یک بار فراموش مرا
شمارهٔ ۱۶ — از چه می‌داری نگارینا بدین زاری مرا
شمارهٔ ۱۷ — بر مثال نامه بر خود چند پیچانی مرا
شمارهٔ ۱۸ — اوصاف تو کردیم همه ورد زبان را
شمارهٔ ۲۳ — گفتم آن ترک جفا جو نکند هیچ وفا
شمارهٔ ۲۴ — این جهانِ بی‌وفا با کس نکرده‌ست او وفا
شمارهٔ ۲۵ — دلبرا تا کی زنی بر جان ما تیغ جفا؟
شمارهٔ ۱۹ — فدا کردم به غم‌های تو جان را
شمارهٔ ۲۰ — به دوش برمفکن آن دو زلف مشکین را
شمارهٔ ۲۶ — همیشه میل نگارم بود به سوی جفا
شمارهٔ ۲۱ — نیست نظر به سوی کس جز رخ دوست دیده را
شمارهٔ ۲۲ — ای رخت آیینهٔ لطف خدا
شمارهٔ ۲۷ — ناگهان از در درآمد آن بت سرمست ما
شمارهٔ ۳۱ — گر آیی تنگ یک شب در بر ما
شمارهٔ ۳۲ — اگر اقبال باشد یاور ما
شمارهٔ ۳۰ — در باغ، گل نماند و برفت از دیار ما
شمارهٔ ۳۳ — ما سر نهاده‌ایم به پایش بگو صبا
شمارهٔ ۳۴ — مرا که فرض شد از جان و دل دعای شما
شمارهٔ ۲۸ — ای باد صبحدم چه خبر از نگار ما
شمارهٔ ۲۹ — بشکست چشم مست تو جانا خمار ما
شمارهٔ ۳۹ — دردمندم از لب لعلت بده درمان ما
شمارهٔ ۴۲ — درون دیده نشستی و دل شُدَت ماوا
شمارهٔ ۴۰ — آه و صد آه از جفای چرخ بی سامان ما
شمارهٔ ۳۵ — کسی که مهر رخت را سرشت با گِل ما
شمارهٔ ۴۱ — آتشی از رخ چرا افکنده‌ای در جان ما
شمارهٔ ۳۶ — نشست بار فراقی چو کوه بر دل ما
شمارهٔ ۳۸ — تا تو از لب کرده‌ای درمان ما
شمارهٔ ۳۷ — دُرد دردت تا به کی نوشیم ما
شمارهٔ ۴۵ — عشقبازی‌ست کنون با رخ تو پیشهٔ ما
شمارهٔ ۴۶ — دلبر سنگ دلِ شوخِ جفاپیشهٔ ما
شمارهٔ ۴۴ — جز شب وصل تو جانا که کند چارهٔ ما
شمارهٔ ۴۳ — صبا چه گفت ز دلدار خشم رفتهٔ ما
شمارهٔ ۴۷ — افتاده در دلم ز دو زلف تو تاب‌ها
شمارهٔ ۴۹ — ای عارض زیبای تو خندیده بر گلزارها
شمارهٔ ۴۸ — صبر می باید دلا در کارها
شمارهٔ ۵۰ — قد تو سر کشد از جمله سرو بستان‌ها
شمارهٔ ۵۴ — ای ز رویت خیره چشم آفتاب
شمارهٔ ۵۲ — صنما سنگ دلا سرو قدا مه رویا
شمارهٔ ۵۷ — بی دولت وصال دلم چون جهان خراب
شمارهٔ ۵۵ — ای دیده گشته در غم هجر تو چون شراب
شمارهٔ ۵۶ — در ما فکنده‌ای چو سر زلف خویش تاب
شمارهٔ ۵۱ — دلم ز دست فراقت به جان رسید بیا
شمارهٔ ۵۸ — آن ماه اگر فرو کشد از روی خود نقاب
شمارهٔ ۵۳ — ای خجل از شرم رویت آفتاب
شمارهٔ ۶۵ — بیا بنشین مرو در خواب امشب
شمارهٔ ۶۳ — بیش از این سر ز من بی دل و بیهوش متاب
شمارهٔ ۶۴ — چون غنیمت بود شب مهتاب
شمارهٔ ۵۹ — چه خوش باشد شبی تا روز مهتاب
شمارهٔ ۶۶ — بخت رمیدهٔ ما چون یار ماست امشب
شمارهٔ ۶۱ — ای عزیزان تا به کی باشد ز غم حالم خراب
شمارهٔ ۶۰ — دوش روی یار می‌دیدم به خواب
شمارهٔ ۶۲ — تا تو بر رخ داده‌ای از زلف تاب
شمارهٔ ۶۷ — چون مرا هر دو جهان از تو به کامست امشب
شمارهٔ ۷۳ — در این زمانهٔ دون نیست حق دید و شناخت
شمارهٔ ۷۴ — مرا به دولت وصل تو گر رساند بخت
شمارهٔ ۷۲ — دل رفت از بر من و زلفش مقام ساخت
شمارهٔ ۷۰ — بگویمت سخنی ای نگار چون بالات
شمارهٔ ۶۸ — نیاری چرا یاد ما ای حبیب
شمارهٔ ۷۱ — چو در فراق تو یک دم نمی‌توانم ساخت
شمارهٔ ۶۹ — جان اگر هست یقین درخورت ای آب حیات
شمارهٔ ۷۵ — پیکان واقعات دلم را به غم بدوخت
شمارهٔ ۷۷ — تا مهر رخ تو دل برانگیخت
شمارهٔ ۸۲ — چند از جان کشم به دل بارت
شمارهٔ ۷۸ — دل از دوران گیتی شاد بادت
شمارهٔ ۷۶ — در غم عشقت دل تنگم بسوخت
شمارهٔ ۸۱ — سرو بستان خجل ز رفتارت
شمارهٔ ۸۰ — آزاد سرو بستان! از جان شدیم بندت
شمارهٔ ۷۹ — ای بر دل من مهر تو هر لحظه زیادت
شمارهٔ ۸۴ — صبحدم نکهت صبا برخاست
شمارهٔ ۸۳ — تا که سرو قدت به پا برخاست
شمارهٔ ۸۷ — به سروی ماند آن بالای او راست
شمارهٔ ۹۰ — خوشا بادی که از کوی تو برخاست
شمارهٔ ۸۶ — آن سرو که می‌رود چنین راست
شمارهٔ ۸۵ — بیا که پیک نظر می‌دوانم از چپ و راست
شمارهٔ ۸۸ — بر منت ای دل و دین این همه بیداد چراست
شمارهٔ ۸۹ — چه جان باشد که جانانش نه پیداست
شمارهٔ ۹۴ — سرو در باغ به بالای تو می‌ماند راست
شمارهٔ ۹۵ — ای سرو چمن چو قامتت راست
شمارهٔ ۹۶ — ز هوای سر زلف تو، دلم پر سوداست
شمارهٔ ۹۷ — آن نگار بی وفا گر یار ماست
شمارهٔ ۹۱ — آن باد بهار بین که برخاست
شمارهٔ ۹۳ — تا قامت او به باغ برخاست
شمارهٔ ۹۸ — آن سرو ناز رسته که اندر کنار ماست
شمارهٔ ۹۲ — کدام سرو به بالای دوست ماند راست
شمارهٔ ۱۰۰ — آن قد چون نارون بنگر که از بستان ماست
شمارهٔ ۱۰۲ — درد دل دارم همانا وصل او درمان ماست
شمارهٔ ۱۰۵ — داری دلا خبر تو که دردش دوای ماست
شمارهٔ ۱۰۳ — آنکه درمان برنتابد درد بی درمان ماست
شمارهٔ ۱۰۶ — ما را ز قد سرو تو ای دوست ثمرهاست
شمارهٔ ۱۰۴ — بخشد گناه بنده که او پادشاه ماست
شمارهٔ ۱۰۱ — آن سرو راستی مگر از بوستان ماست
شمارهٔ ۹۹ — بوی شکنج زلف تو تا در دماغ ماست
شمارهٔ ۱۱۰ — مانی قدرت او در دو جهان نقّاش است
شمارهٔ ۱۰۹ — مرا دایم خیالت در ضمیر است
شمارهٔ ۱۰۸ — هر زمان بار جهان بر دل ما بیشتر است
شمارهٔ ۱۱۲ — بصرم دیدهٔ جهان بین است
شمارهٔ ۱۱۱ — مرا غمی که ز عشق تو بر دل ریش است
شمارهٔ ۱۱۳ — سعادت یار و دولت همنشین است
شمارهٔ ۱۱۴ — ترا با ما بگو جانا چه کین است
شمارهٔ ۱۰۷ — هرکه را نیست ز جانان خبری بی خبر است
شمارهٔ ۱۱۶ — جانا دو ابروی تو هلالی خمیده است
شمارهٔ ۱۱۸ — دل من از غم عشقت خرابست
شمارهٔ ۱۱۷ — پشت دلم ز بار فراقت خمیده است
شمارهٔ ۱۲۱ — دل مسکین مرا خار جفای تو بخست
شمارهٔ ۱۱۹ — به تابستان خوشی در ماهتابست
شمارهٔ ۱۲۰ — آن چه زلفست که از آتش دل در تابست
شمارهٔ ۱۱۵ — آن سرو بین که بر لب جوی ایستاده است
شمارهٔ ۱۲۲ — عجبست از نگار ما عجبست
شمارهٔ ۱۲۸ — داغ فراقت دل من سوخته‌ست
شمارهٔ ۱۳۰ — جز خیال رخ تو در دل ما ننشسته‌ست
شمارهٔ ۱۲۴ — ای دیده، دل به خون جگر رهنمای تست
شمارهٔ ۱۲۵ — سالها تا در سرم سودای تست
شمارهٔ ۱۲۶ — میان دو دیده مرا جای تست
شمارهٔ ۱۲۷ — مرا سریست که بی باده نیک سرمستست
شمارهٔ ۱۲۹ — دلم دیده به رویی خوب بسته‌ست
شمارهٔ ۱۲۳ — ای دیده در دو دیده جانم خیال تست
شمارهٔ ۱۳۸ — تا دلم با غم روی تو به شادی بنشست
شمارهٔ ۱۳۱ — آن سروناز بین که چه خوش راست قامتست
شمارهٔ ۱۳۲ — فریاد و درد ما ز غمت بی نهایتست
شمارهٔ ۱۳۶ — دل ربایی دلبری داریم چست
شمارهٔ ۱۳۳ — شوقم به روی دلبر خود بی نهایتست
شمارهٔ ۱۳۵ — به دل چو سنگدلانی به مهربانی سُست
شمارهٔ ۱۳۴ — ای نور هر دو دیده جفا را نهایتست
شمارهٔ ۱۳۷ — بتا تا مهر روی تو دلم با مهربانی جست
شمارهٔ ۱۴۱ — چشم چون بادام تو مادام مست و سرخَوشست
شمارهٔ ۱۴۵ — سر به سر کار جهان گر تو بدانی هیچست
شمارهٔ ۱۴۶ — صبرم از روی تو ای دلبر فتّان تلخست
شمارهٔ ۱۳۹ — دو دیده تا که دلم دیده در جمال تو بست
شمارهٔ ۱۴۴ — در چشم ما خیال سهی سرو بس خوشست
شمارهٔ ۱۴۰ — بختم دو دیده بر سر زلفین یار بست
شمارهٔ ۱۴۳ — سرو از قد و قامت تو پَستست
شمارهٔ ۱۴۲ — مرا گویی که عشقت سر نبشتست
شمارهٔ ۱۵۱ — چو شوق روی تو بِربودم اختیار از دست
شمارهٔ ۱۴۹ — تا مرا دیده بر آن زهره جبین افتاده‌ست
شمارهٔ ۱۵۳ — دلم ز درد فراقش فغان برآورده‌ست
شمارهٔ ۱۵۲ — دلم بربود و درمان نیست در دست
شمارهٔ ۱۴۸ — بشد عمری که دارم بر خدا دست
شمارهٔ ۱۵۴ — غم عشق تو مرا باز به جان آورده‌ست
شمارهٔ ۱۴۷ — بدار ای نازنین یار از جفا دست
شمارهٔ ۱۵۰ — دوشم گرفت از سر مستی نگار دست
شمارهٔ ۱۵۶ — تا مرا دیده ز دیدار تو مهجور شده‌ست
شمارهٔ ۱۵۹ — مرغ جانم به سر کوی بتی در بندست
شمارهٔ ۱۶۱ — سهی سرو مرا بالا بلندست
شمارهٔ ۱۵۸ — مرا رخسار مهرویی پسندست
شمارهٔ ۱۶۲ — که آن لعل لب نوشین گزیده‌ست
شمارهٔ ۱۵۵ — دل من با غم عشق تو چنان خو کرده‌ست
شمارهٔ ۱۵۷ — تو را گیسو نگارا چون کمندست
شمارهٔ ۱۶۰ — سهی سرو مرا بالا بلندست
شمارهٔ ۱۶۸ — نمی‌دانم دلم باری به درد او گرفتارست
شمارهٔ ۱۶۳ — عیدیست مبارک که کس آن عید ندیده‌ست
شمارهٔ ۱۶۵ — جهانی سر به سر چون نوبهارست
شمارهٔ ۱۷۰ — از زلف خودم بویی بر دست صبا بفرست
شمارهٔ ۱۶۷ — چو زلف تو جهان بس بی قرارست
شمارهٔ ۱۶۶ — شراب هجر تو بسیار خوردم
شمارهٔ ۱۶۹ — دلم وصال تو را از جهان طلب کارست
شمارهٔ ۱۶۴ — بیا که بی رخ خوبت مرا به دل بارست
شمارهٔ ۱۷۶ — بُستان و ماهتاب و لب آب بس خوشست
شمارهٔ ۱۷۸ — نازنینا به غم عشق تو مردن چه خوشست
شمارهٔ ۱۷۷ — سرویست قدّ دلبر و آزاد بس خوشست
شمارهٔ ۱۷۴ — ما را به رخ خوب تو ای دوست نیازست
شمارهٔ ۱۷۲ — امشبی حال وضع ما دگرست
شمارهٔ ۱۷۱ — از لطف خویش درد دلم را دوا فرست
شمارهٔ ۱۷۵ — ما را به قد سرو تو ای دوست نیازست
شمارهٔ ۱۷۳ — ما را به درد عشق تو درمان نه درخورست
شمارهٔ ۱۸۴ — از صبا زلف تو ای دوست پریشان حالست
شمارهٔ ۱۸۱ — روی تو رایت قمر بشکست
شمارهٔ ۱۸۳ — نگارینا تو را با ما اگر صلحست و گر جنگست
شمارهٔ ۱۷۹ — جهان گر سر به سر بستان و باغست
شمارهٔ ۱۸۰ — جهانی بی سر و بی پای عشقست
شمارهٔ ۱۸۵ — چه شبست یارب امشب که خروس صبح لالست
شمارهٔ ۱۸۲ — صبا با یار ما گو کایت چه ننگست
شمارهٔ ۱۸۶ — کارم بشد از دست ندانم که چه حالست
شمارهٔ ۱۸۸ — ترک وصل یار گفتن مشکلست
شمارهٔ ۱۸۷ — مهر از آن دلبر گسستن مشکلست
شمارهٔ ۱۹۲ — صبوح روی تو بر ما دوامست
شمارهٔ ۱۸۹ — پیش رخسار چو خورشید تو مردن سهلست
شمارهٔ ۱۹۰ — از وصل مرا جهان به کامست
شمارهٔ ۱۹۱ — دل من در سر زلفت به دامست
شمارهٔ ۱۹۳ — چمن بی بلبل و بی گل حرامست
شمارهٔ ۱۹۴ — در سینهٔ من مهر تو ای ماه تمامست
شمارهٔ ۱۹۸ — مرا عشق رخت یاری قدیمست
شمارهٔ ۲۰۰ — حال دلم چه پرسی سرگشته در جهانست
شمارهٔ ۱۹۵ — رخ زیباش مهتابی تمامست
شمارهٔ ۲۰۱ — لطف جان بخش تو امّید گنهکاران است
شمارهٔ ۱۹۹ — ای یار دلم را غم تو یار قدیمست
شمارهٔ ۲۰۲ — تو را قامت چو سرو بوستانست
شمارهٔ ۱۹۷ — دلا در جهان شادمانی کمست
شمارهٔ ۱۹۶ — نگارا روی تو ماهی تمامست
شمارهٔ ۲۰۵ — اوصاف جمال تو مرا ورد زبانست
شمارهٔ ۲۰۸ — دیده‌ام در رخ جان پرور تو حیرانست
شمارهٔ ۲۰۹ — در وقت خزان بین که چه خوش رنگِ رزانست
شمارهٔ ۲۱۰ — چو زلف دوست دلم دایماً پریشانست
شمارهٔ ۲۰۷ — گفتم به چمن قامت آن سرو روانست
شمارهٔ ۲۰۴ — بنای خاطر ما از غم تو ویرانست
شمارهٔ ۲۰۶ — دیگر دلم از دست تو فریاد زنانست
شمارهٔ ۲۰۳ — بتی کاو بس عجب شیرین زبانست
شمارهٔ ۲۱۴ — مرا تا در تنم پیوند جانست
شمارهٔ ۲۱۵ — چون دیده به دیدار تو مشتاق ز جانست
شمارهٔ ۲۱۷ — بخت سرگشته‌ام نه یار منست
شمارهٔ ۲۱۶ — می‌دهم جانی به عشقش تا مرا جان در تنست
شمارهٔ ۲۱۸ — آتشی کز غم هجران تو بر جان منست
شمارهٔ ۲۱۲ — سر من در غم سودای تو بی سامانست
شمارهٔ ۲۱۳ — آن روی نگویند مگر صورت جانست
شمارهٔ ۲۱۱ — بیا که آتش عشقم ز هجر در جانست
شمارهٔ ۲۲۲ — دردمندیم و لب لعل تو درمان منست
شمارهٔ ۲۲۳ — درد عشقی که ز هجران تو بر جان منست
شمارهٔ ۲۲۶ — که می‌گوید که چشمش نرگسینست
شمارهٔ ۲۲۴ — بیا که دیدهٔ ما بی رخ تو پُر خونست
شمارهٔ ۲۲۵ — عشق تو مرا در دل و جان نقش نگینست
شمارهٔ ۲۱۹ — فاش شد در دو جهان کاو به جهان یار منست
شمارهٔ ۲۲۰ — این رخ دلبند تو ماه تمام منست
شمارهٔ ۲۲۱ — به روز بازپسین و به صبحگاه الست
شمارهٔ ۲۲۸ — دردم او داده‌ست و درمانم از اوست
شمارهٔ ۲۲۹ — دل من در خم چوگان دو زلفش چون گوست
شمارهٔ ۲۳۱ — جانم به لب رسید ز دست جفای دوست
شمارهٔ ۲۳۰ - استقبال از سعدی — فراغتیست مرا از جهان و هرچه در اوست
شمارهٔ ۲۳۳ — بر امید آنکه بینم روی دوست
شمارهٔ ۲۳۲ — ای کرده دل ز هر دو جهان آرزوی دوست
شمارهٔ ۲۲۷ — به سروی راست ماند قامت دوست
شمارهٔ ۲۳۴ — ندانستم که اهلیت گناهست
شمارهٔ ۲۳۸ — گرت ز صحبت ما دلبرا ملالی هست
شمارهٔ ۲۳۵ — خدا بر حال این مسکین گواهست
شمارهٔ ۲۳۷ — ای باد اگرت بر در جانان گذری هست
شمارهٔ ۲۳۶ — عشق را آغاز و انجامیش هست
شمارهٔ ۲۴۰ — دلم چون چشم سرمستش کنون در عین خمّاریست
شمارهٔ ۲۴۲ — ما را سر و کار با نگاریست
شمارهٔ ۲۴۱ — باز دل را به غم عشق تو خوش بازاریست
شمارهٔ ۲۳۹ — تو مپندار که بی لعل تواَم کامی هست
شمارهٔ ۲۴۹ — دل به عشق یار دادم چاره چیست
شمارهٔ ۲۴۳ — مقصود جهان از دو جهان وصل نگاریست
شمارهٔ ۲۴۴ — مرا جان پای بند مهر یاریست
شمارهٔ ۲۴۵ — ای بت نامهربان این ستم از بهر چیست
شمارهٔ ۲۵۰ — ما را به درد عشق تو جز صبر چاره چیست
شمارهٔ ۲۴۶ — ای باد صبحدم خبر آن نگار چیست
شمارهٔ ۲۴۷ — ای باد صبحدم خبر آن نگار چیست
شمارهٔ ۲۴۸ — ای جهان این همه درد دل بی پایان چیست
شمارهٔ ۲۵۱ — در سر هوسم ز عشق بازیست
شمارهٔ ۲۵۶ — بلبلا این چمن چه بستانیست
شمارهٔ ۲۵۳ — نظر به روی تو صبحی نشان فیروزیست
شمارهٔ ۲۵۵ — هر جا که همچو روی تو در بوستان گلیست
شمارهٔ ۲۵۴ — مرا بر در تو سر بندگیست
شمارهٔ ۲۵۸ — به دردم غیر وصل تو دوا نیست
شمارهٔ ۲۵۷ — هرچند دلارام مرا مهر و وفا نیست
شمارهٔ ۲۵۲ — بیا که غمزه مستت به عین دلدوزیست
شمارهٔ ۲۶۵ — ای دل چو جهان به کام ما نیست
شمارهٔ ۲۶۱ — ترا در دل مگر مهر و وفا نیست
شمارهٔ ۲۵۹ — جهان را باز ایام جوانیست
شمارهٔ ۲۶۳ — جز بوی سر زلف تو با باد صبا نیست
شمارهٔ ۲۶۰ — دلم ز روی چو خورشید تو شکیبا نیست
شمارهٔ ۲۶۴ — جز غم به جهان نصیب ما نیست
شمارهٔ ۲۶۲ — آخر ز چه رو در دل تو مهر و وفا نیست
شمارهٔ ۲۶۶ — ما را به غم عشق تو دردست دوا نیست
شمارهٔ ۲۷۲ — بر درد عشق دوست مرا گر طبیب نیست
شمارهٔ ۲۶۷ — در درد تو بر دلم دوا نیست
شمارهٔ ۲۶۹ — کدام دیده به دیدار یار بینا نیست
شمارهٔ ۲۶۸ — هیچ شب نیست که در کوی غمت غوغا نیست
شمارهٔ ۲۷۱ — دلا با عشق اگر سازی عجب نیست
شمارهٔ ۲۷۰ — بی رخ عاشق فریبت در دو چشمم خواب نیست
شمارهٔ ۲۷۳ — ای که پنداری که ما را جز تو یاری هست نیست
شمارهٔ ۲۷۴ — جز غم عشقت نگارا در جهانم هیچ نیست
شمارهٔ ۲۷۶ — در فراقت جز غمم کس یار نیست
شمارهٔ ۲۷۸ — ما را غمی چو شدّت هجران یار نیست
شمارهٔ ۲۷۹ — بازآ که در فراق تو ما را قرار نیست
شمارهٔ ۲۸۰ — ای دل چه چاره چون که جهان پایدار نیست
شمارهٔ ۲۷۵ — در جهان بر جان من جز درد نیست
شمارهٔ ۲۷۷ — ما را ز درد عشق تو یک دم قرار نیست
شمارهٔ ۲۸۱ — دردمند عشق او گشتم مرا تیمار نیست
شمارهٔ ۲۸۲ — هر که دلش با غم ما یار نیست
شمارهٔ ۲۸۶ — ما را ز سر کوی غمت راه به در نیست
شمارهٔ ۲۸۴ — تو را از حال مسکینان خبر نیست
شمارهٔ ۲۸۵ — مرا در عشقت از عالم خبر نیست
شمارهٔ ۲۸۳ — از مهر منت به دل اثر نیست
شمارهٔ ۲۸۷ — مرا به غیر هوای تو، هیچ در سر نیست
شمارهٔ ۲۸۸ — گر بپرسی بندهٔ خود را، ز لطفت دور نیست
شمارهٔ ۲۹۰ — گر مرا میل تو باشد بی تکلّف دور نیست
شمارهٔ ۲۸۹ — گر ز حال زار مسکینان بپرسی دور نیست
شمارهٔ ۲۹۵ — دیده ز مهر روی تو یک نفسش گزیر نیست
شمارهٔ ۲۹۳ — شوقم به وصل دوست نهایت پذیر نیست
شمارهٔ ۲۹۱ — جانا دلم ز روی تو یک دم صبور نیست
شمارهٔ ۲۹۸ — دیدم که آن نگار چو بر من وفاش نیست
شمارهٔ ۲۹۲ — گر مرا به ماه رویت مهر باشد دور نیست
شمارهٔ ۲۹۶ — مرا جز عشق تو در سر هوس نیست
شمارهٔ ۲۹۴ — یک دم مرا ز صحبت جانان گزیر نیست
شمارهٔ ۲۹۷ — تو می دانی که ما را جز تو کس نیست
شمارهٔ ۳۰۰ — در فراقت جز غمم کس پیش نیست
شمارهٔ ۳۰۵ — فریاد که جز لطف تو فریادرسم نیست
شمارهٔ ۳۰۶ — مرا به غیر صبا پیش دوست محرم نیست
شمارهٔ ۲۹۹ — به درد ما بجز از وصل تو دوا خوش نیست
شمارهٔ ۳۰۳ — نگار من به سر عهد خویش محکم نیست
شمارهٔ ۳۰۴ — جز لطف تو جانا به جهان هیچ کسم نیست
شمارهٔ ۳۰۲ — مرا دلبند و مونس غیر غم نیست
شمارهٔ ۳۰۱ — گرچه به پای بوس تو ما را مجال نیست
شمارهٔ ۳۰۹ — درد هجران ز تو نهانم نیست
شمارهٔ ۳۱۰ — دلی کجاست که آن دل سرشته با غم نیست
شمارهٔ ۳۱۳ — هزار محنت و غم چون فراق یاران نیست
شمارهٔ ۳۱۱ — الهی شکر و فضلت را کران نیست
شمارهٔ ۳۱۴ — کدام دل که به داغ فراق بریان نیست
شمارهٔ ۳۰۸ — مهربانی ز دلستانم نیست
شمارهٔ ۳۱۲ — مرا به درد فراق تو هیچ درمان نیست
شمارهٔ ۳۰۷ — چه کنم در شب هجران تو آرامم نیست
شمارهٔ ۳۱۹ — کیست که جانش ز غمت خسته نیست
شمارهٔ ۳۱۶ — چون تماشاگه جان غیر سر کوی تو نیست
شمارهٔ ۳۲۰ — ما را به درد عشق تو جز صبر چاره نیست
شمارهٔ ۳۲۱ — شب نیست کز فراق تو صد جامه پاره نیست
شمارهٔ ۳۱۸ — نیست دلی کز غم تو خسته نیست
شمارهٔ ۳۱۷ — ما را به غیر لطف تو شاها پناه نیست
شمارهٔ ۳۲۲ — ساقیا چون گل شکفت از مِیْ پرستی چاره نیست
شمارهٔ ۳۱۵ — مرا فراق رخ آن نگار ممکن نیست
شمارهٔ ۳۲۷ — مرا ز حضرت تو دوری اختیاری نیست
شمارهٔ ۳۳۰ — از حال پریشان من او را خبری نیست
شمارهٔ ۳۲۸ — مرا درعشق تو خواب و خوری نیست
شمارهٔ ۳۲۳ — بر من خسته ز هجران چه جفاهاست که نیست
شمارهٔ ۳۲۴ — در سر زلف تو ای دوست چه شرهاست که نیست
شمارهٔ ۳۲۵ — مرا در درد عشقت چاره‌ای نیست
شمارهٔ ۳۲۶ — چه کنم چون ز بخت یاری نیست
شمارهٔ ۳۲۹ — از حال پریشان من او را خبری نیست
شمارهٔ ۳۳۲ — هیچ دلی نیست که در درد دلارامی نیست
شمارهٔ ۳۳۱ — مرا در عشق جز درد دلی نیست
شمارهٔ ۳۳۳ — جهان تا هست خالی از غمی نیست
شمارهٔ ۳۳۴ — اگرچه یار مرا هیچ مهربانی نیست
شمارهٔ ۳۳۸ — مرا جز درگه لطف تو می‌دانی پناهی نیست
شمارهٔ ۳۳۵ — بیا که بی تو مرا هیچ زندگانی نیست
شمارهٔ ۳۳۶ — آن چه شوریست ز عشق تو که اندر می نیست
شمارهٔ ۳۳۷ — مرا به عشق تو جز ناله‌ای و آهی نیست
شمارهٔ ۳۴۰ — دل من در فراق شیداییست
شمارهٔ ۳۴۶ — فریاد کان نگار سر و برگ ما نداشت
شمارهٔ ۳۴۵ — دیدی که آن نگار سر و برگ ما نداشت
شمارهٔ ۳۳۹ — چرا به سوی من خسته‌ات نگاهی نیست
شمارهٔ ۳۴۴ — نفس باد صبا بیش معنبر بوییست
شمارهٔ ۳۴۳ — دل دیوانهٔ من در غم تو شیداییست
شمارهٔ ۳۴۱ — ماه‌رویا مه رویت چه جهان‌آرایی‌ست
شمارهٔ ۳۴۲ — هوای کوی جانان خوش هواییست
شمارهٔ ۳۵۰ — صبحدم ذوقی ندارد بی تو در بستان گذشت
شمارهٔ ۳۵۴ — دلبر چه زود از سر پیمان ما برفت
شمارهٔ ۳۵۲ — ای دل چه کنم چو یار برگشت
شمارهٔ ۳۴۸ — نسیم باد بهارست یا هوای بهشت
شمارهٔ ۳۴۷ — دلبر دلم ببرد و غم حال ما نداشت
شمارهٔ ۳۴۹ — دوشم چه بود بی رخت ای دوست سرگذشت
شمارهٔ ۳۵۳ — دل فدای لبان چون نوشت
شمارهٔ ۳۵۱ — پشتم ز غم بار فراق تو دوتا گشت
شمارهٔ ۳۵۷ — تا دلم روی چو ماهت را بدید از دست رفت
شمارهٔ ۳۵۵ — راست گویم مُرْوَت از عالم برفت
شمارهٔ ۳۵۶ — ما را چو از نظر قد سرو روان برفت
شمارهٔ ۳۵۹ — تا از دو دیده‌ام رخ آن گل عذار رفت
شمارهٔ ۳۶۲ — ز آتش بیداد که بالا گرفت
شمارهٔ ۳۶۱ — تا دل سرگشته‌ام چون زلف او سودا گرفت
شمارهٔ ۳۶۰ — تا از بر من آن صنم گل عذار رفت
شمارهٔ ۳۵۸ — دلا چه چاره که یارم ز دست خواهد رفت
شمارهٔ ۳۷۰ — آیینهٔ جمال تو از آه من گرفت
شمارهٔ ۳۶۹ — بیا که مملکت دیده‌ام خیال گرفت
شمارهٔ ۳۶۸ — فریاد کان نگار دل از مهر برگرفت
شمارهٔ ۳۶۳ — از سر زلفش دلم سودا گرفت
شمارهٔ ۳۶۶ — از بوی گلم دماغ بگرفت
شمارهٔ ۳۶۵ — دستم ز غمت نگار بگرفت
شمارهٔ ۳۶۴ — دو دیده از رخ چون آفتاب آب گرفت
شمارهٔ ۳۶۷ — دلم برفت و سر دست آن نگار گرفت
شمارهٔ ۳۷۶ — تا چند نالم من در فراقت
شمارهٔ ۳۷۳ — بر من خستهٔ هجران چه جفاها که نرفت
شمارهٔ ۳۷۱ — منم که نقش تواَم هرگز از خیال نرفت
شمارهٔ ۳۷۷ — تا کی کشم ای دوست ز خود کرده ندامت
شمارهٔ ۳۷۸ — در عشق تو تا چند کشم بار ملامت
شمارهٔ ۳۷۵ — یکباره به ترک غم جانان نتوان گفت
شمارهٔ ۳۷۲ — آن دل نگویمش که در او یاد او نرفت
شمارهٔ ۳۷۴ — حکایتیست که با کس نمی‌توانم گفت
شمارهٔ ۳۸۰ — کیست آن کس که تو را دید و نشد حیرانت
شمارهٔ ۳۸۱ — ای همچو شب گیسوی تو خون دلم در گردنت
شمارهٔ ۳۸۳ — ای دوست بگو که چیست رایت
شمارهٔ ۳۸۴ — به رویت اشتیاقم بی نهایت
شمارهٔ ۳۸۵ — چرا با ما چنینی بی عنایت
شمارهٔ ۳۸۶ — ای حریم حرم کعبهٔ دلها رویت
شمارهٔ ۳۸۲ — ناامیدم مکن ز درگاهت
شمارهٔ ۳۷۹ — گرچه سرگشته‌ام ز چوگانت
شمارهٔ ۳۹۲ — بیا لطافت گل را ببین به وقت صبوح
شمارهٔ ۳۹۱ — کار عالم همه هیچست چو هیچست به هیچ
شمارهٔ ۳۹۰ — چرا به کار من ای جان وفا نکردی هیچ
شمارهٔ ۳۸۸ — بجز خیال تو در چشم ما نیاید هیچ
شمارهٔ ۳۸۹ — بر دست پیچ آن سر زلفین پیچ پیچ
شمارهٔ ۳۸۷ — قسم خوردم نگارینا به رویت
شمارهٔ ۳۹۳ — چه باشد ار تو ز لطفم کنی زمانی شاد
شمارهٔ ۳۹۴ — همه کامیت از عالم روا باد
شمارهٔ ۴۰۲ — خدایت ناصر و یارت معین باد
شمارهٔ ۳۹۸ — تا جهان باشد به کام پادشه هر روز باد
شمارهٔ ۴۰۰ — اگر دمی ز تو بویی به من رساند باد
شمارهٔ ۳۹۵ — دلارام مرا یارب بقا باد
شمارهٔ ۴۰۱ — شبت به صبح سعادت همیشه مقرون باد
شمارهٔ ۳۹۶ — ای مردمک دیده تا کی کنی این بیداد
شمارهٔ ۳۹۹ — از کجا آمد این مبارکباد
شمارهٔ ۳۹۷ — یار ما شبهای تاری بر تو همچون روز باد
شمارهٔ ۴۰۶ — هیچ کس در غم ایام چو من خوار مباد
شمارهٔ ۴۰۸ — شبت بی من خسته دل خوش مباد
شمارهٔ ۴۰۳ — شهریارا جهان به کام تو باد
شمارهٔ ۴۰۷ — کس به عالم همچو من بی کس مباد
شمارهٔ ۴۱۰ — مرا به صبحدمی در چمن گذار افتاد
شمارهٔ ۴۰۴ — تا جهان باشد به کام و رای میرانشاه باد
شمارهٔ ۴۰۵ — ای همچو عید روی تو عیدت خجسته باد
شمارهٔ ۴۰۹ — ما را نمی‌رود نفسی یاد او ز یاد
شمارهٔ ۴۱۵ — دل رفت و باز با سر زلفش قرار داد
شمارهٔ ۴۱۴ — چه آتشیست ز رویت که در جهان افتاد
شمارهٔ ۴۱۲ — جهان را با غم رویت خَوش افتاد
شمارهٔ ۴۱۳ — مرا با قامت آن سرو آزاد
شمارهٔ ۴۱۷ — همی خواهم که آیی در برم شاد
شمارهٔ ۴۱۸ — ز قدّت چون خجل شد سرو آزاد
شمارهٔ ۴۱۱ — تا دیدهٔ من بر رخ همچون قمر افتاد
شمارهٔ ۴۱۶ — به بستان جهان ای سرو آزاد
شمارهٔ ۴۱۹ — تا چند کنم جانا از دست غمت فریاد
شمارهٔ ۴۲۰ — فریاد و فغان در غم هجران تو فریاد
شمارهٔ ۴۲۵ — بگو کجا برم از دست هجر تو فریاد
شمارهٔ ۴۲۲ — مهر رویت آتشم در جان نهاد
شمارهٔ ۴۲۱ — ز جفای فلک سفله مسلمانان داد
شمارهٔ ۴۲۴ — نگردانی به وصلم یک زمان شاد
شمارهٔ ۴۲۳ — بازم غم فراق تو دردی به جان نهاد
شمارهٔ ۴۲۶ — هزار ناله ز دست فراق و صد فریاد
شمارهٔ ۴۳۴ — نگار من دلی چون سنگ دارد
شمارهٔ ۴۲۷ — دلم هجر تو یارا برنتابد
شمارهٔ ۴۳۲ — قدی چون سرو بستان راست دارد
شمارهٔ ۴۲۸ — لب لعلت ز جهانی دل و جان می‌طلبد
شمارهٔ ۴۲۹ — این باغ جهان بنگر تا باز چه بار آرد
شمارهٔ ۴۳۱ — چون دلم وصل او دوا دارد
شمارهٔ ۴۳۰ — اگر کسی خبری زان نگار باز آرد
شمارهٔ ۴۳۳ — دلبرا سرو قدت شکل صنوبر دارد
شمارهٔ ۴۳۶ — صبوری در غم جانان که دارد
شمارهٔ ۴۴۰ — گویند جهان وفا ندارد
شمارهٔ ۴۳۹ — دلبر غم حال ما ندارد
شمارهٔ ۴۳۷ — تو نظر کن که بت من چه جمالی دارد
شمارهٔ ۴۴۲ — دل در غم هجران تو بهبود ندارد
شمارهٔ ۴۳۸ — دل من با سر زلف تو هوایی دارد
شمارهٔ ۴۳۵ — سر سرگشته سودای تو دارد
شمارهٔ ۴۴۱ — آن کیست که با یاد تو دل شاد ندارد
شمارهٔ ۴۴۵ — غم هجر تو پایانی ندارد
شمارهٔ ۴۴۳ — آن بنده که جز تو کس ندارد
شمارهٔ ۴۴۴ — نگار از حال زارم غم ندارد
شمارهٔ ۴۴۸ — دوای درد دوری صبر دارد
شمارهٔ ۴۴۹ — دلم ز درد غم عشق جان نخواهد برد
شمارهٔ ۴۴۶ — مهر رویش نه چنانم نگران می‌دارد
شمارهٔ ۴۴۷ — کسی که تخم غمت در میان جان کارد
شمارهٔ ۴۵۰ — هجر رویت آب چشم ما به دریا می‌بَرَد
شمارهٔ ۴۵۸ — عشق رویت عقل ما تاراج کرد
شمارهٔ ۴۵۲ — شب‌هاست کز خیال تو خوابم نمی‌برد
شمارهٔ ۴۵۷ — روی زیبای تو گر بر ماه تابان بگذرد
شمارهٔ ۴۵۱ — چشم خواب‌آلود او بنگر که چون دل می‌بَرَد
شمارهٔ ۴۵۶ — آه دردآلود من از سقف مینا بگذرد
شمارهٔ ۴۵۳ — برگشت نگار و دل ز ما برد
شمارهٔ ۴۵۵ — منم از درد هجران چون گلی زرد
شمارهٔ ۴۵۴ — الا ای سرو ناز نازپرورد
شمارهٔ ۴۶۲ — دلم ز غمزهٔ شوخش حذر نخواهد کرد
شمارهٔ ۴۶۰ — طبیب درد دلم را دوا نخواهد کرد
شمارهٔ ۴۶۳ — سحرگهان سوی بستان گذار باید کرد
شمارهٔ ۴۶۴ — در چشم ما خیال رخش تا گذار کرد
شمارهٔ ۴۶۵ — مسکین دلم به کوی غمت تا گذار کرد
شمارهٔ ۴۶۱ — درد ما را دوا نخواهد کرد
شمارهٔ ۴۶۶ — دل ز ما برد و قصد جانم کرد
شمارهٔ ۴۵۹ — در دلم بود که دلدار وفا خواهد کرد
شمارهٔ ۴۶۹ — جانا غم عشق تو فراموش توان کرد
شمارهٔ ۴۶۸ — تا چند دل از هجر تو بیهوش توان کرد
شمارهٔ ۴۷۱ — نه درد عشق را پنهان توان کرد
شمارهٔ ۴۷۰ — مسلمانان نه صبر از جان توان کرد
شمارهٔ ۴۷۳ — تا نگارین رخ دلبند ز ما پنهان کرد
شمارهٔ ۴۶۷ — در جهان ما دلبری خواهیم کرد
شمارهٔ ۴۷۴ — تا چند توان درد تو در سینه نهان کرد
شمارهٔ ۴۷۲ — دل برد زلف شوخت و آنگاه قصد جان کرد
شمارهٔ ۴۷۸ — اگرچه درد دلم آشکار نتوان کرد
شمارهٔ ۴۷۵ — بیش از این با من بیچاره جفا نتوان کرد
شمارهٔ ۴۷۷ — به قول مدّعیان ترک یار نتوان کرد
شمارهٔ ۴۷۹ — درد دل را ز تو ای دوست نهان نتوان کرد
شمارهٔ ۴۸۰ — نه صبر از وصل جانان می‌توان کرد
شمارهٔ ۴۸۱ — دلی که در همه عالم بزرگواری کرد
شمارهٔ ۴۷۶ — ز دست خیل خیال تو خواب نتوان کرد
شمارهٔ ۴۸۲ — تا دلم با تو عشقبازی کرد
شمارهٔ ۴۸۵ — دلبر به هرچه گفت به قولش وفا نکرد
شمارهٔ ۴۹۰ — یار من با من وفاداری نکرد
شمارهٔ ۴۸۹ — ای مسلمانان فغان کان یار من یاری نکرد
شمارهٔ ۴۸۴ — یک دم نگار ما نظری سوی ما نکرد
شمارهٔ ۴۸۶ — یارب فلک برین دل مسکین چه‌ها نکرد
شمارهٔ ۴۸۷ — دلدار رفت و کام دل ما روا نکرد
شمارهٔ ۴۸۳ — ناتوان چشم تو تا میل به مخموری کرد
شمارهٔ ۴۸۸ — دلبر برفت و بر دل تنگم نظر نکرد
شمارهٔ ۴۹۶ — شب فراق تو جانا مرا به جان آورد
شمارهٔ ۴۹۱ — تا دو زلف تو پیچ و تاب آورد
شمارهٔ ۴۹۲ — آن کس که به قدرت ز ازل نیشکر آورد
شمارهٔ ۴۹۸ — کجا دل در غمت آرام گیرد
شمارهٔ ۴۹۷ — صبا بویی ز تو سوی من آورد
شمارهٔ ۴۹۵ — باد بویی ز سر زلف پریشان آورد
شمارهٔ ۴۹۳ — صبا آمد پیامی سویم آورد
شمارهٔ ۴۹۴ — باد بویی ز سوی مصر به کنعان آورد
شمارهٔ ۴۹۹ — بامدادان که سر از خواب گران برگیرد
شمارهٔ ۵۰۲ — او کی از روی عنایت به جهان پردازد
شمارهٔ ۵۰۶ — این دیدهٔ نم دیده بی روی تو خون ریزد
شمارهٔ ۵۰۰ — مرغ جان من دلخسته هوا می‌گیرد
شمارهٔ ۵۰۴ — خوشا مُشکی که از زلف تو ریزد
شمارهٔ ۵۰۱ — ز مهر روی خوب تو دلم دل بر‌نمی‌گیرد
شمارهٔ ۵۰۳ — در فراق رخ یارم رگ جان می‌سوزد
شمارهٔ ۵۰۵ — پیش روی تو دلم از سر جان برخیزد
شمارهٔ ۵۰۹ — درد مرا مگر ز طبیبم دوا رسد
شمارهٔ ۵۱۰ — حال زارم گوییا روزی بر جانان رسد
شمارهٔ ۵۰۷ — آن غمزه فتّانت از خواب چو برخیزد
شمارهٔ ۵۰۸ — سحرگهی که ز خواب شبانه برخیزد
شمارهٔ ۵۱۱ — عاقبت این درد دل را هم شبی درمان رسد
شمارهٔ ۵۱۳ — آخر این دردم به درمان کی رسد
شمارهٔ ۵۱۴ — گل رفت حالی از چمن تا خود به بستان کی رسد
شمارهٔ ۵۱۲ — ای خوش آن دم که مرا جان بر جانانه رسد
شمارهٔ ۵۱۹ — فریاد کاین طبیب به دردم نمی‌رسد
شمارهٔ ۵۲۲ — از بحر غم دلم به کرانه نمی‌رسد
شمارهٔ ۵۱۷ — مژده‌ای دادم صبا ای دل که جانان می‌رسد
شمارهٔ ۵۱۵ — دردمندی چه شود گر به دوایی برسد
شمارهٔ ۵۱۶ — بوی مهرت به مشام من شیدا نرسد
شمارهٔ ۵۱۸ — فکرم به منتهای جمالت نمی‌رسد
شمارهٔ ۵۲۰ — دردم ز وصل دوست به درمان نمی‌رسد
شمارهٔ ۵۲۱ — دردم نهاد بر دل و درمان نمی‌رسد
شمارهٔ ۵۲۶ — کدام ماه چو ماه منیر ما باشد
شمارهٔ ۵۲۸ — مرا در هجر تو کی خواب باشد
شمارهٔ ۵۲۹ — گرچه بیداد جفای تو به غایت باشد
شمارهٔ ۵۲۳ — دارم امید وصل و به جایی نمی‌رسد
شمارهٔ ۵۲۷ — خوش باشد ار آن دلبر جانانهٔ ما باشد
شمارهٔ ۵۳۰ — دل عاشق ز غم پُر درد باشد
شمارهٔ ۵۲۴ — بتی که خاطر او لازم جفا باشد
شمارهٔ ۵۲۵ — مرا دردی بود در دل که از وصلش دوا باشد
شمارهٔ ۵۳۶ — نگارا وقت آن آمد که گل بر بار خوش باشد
شمارهٔ ۵۳۴ — کدامین سرو چون بالاش باشد
شمارهٔ ۵۳۷ — هر که را مهر رخ خوب تو در دل باشد
شمارهٔ ۵۳۱ — بر سر مات اگر گذر باشد
شمارهٔ ۵۳۸ — تا مرا طاقت هجران و توانم باشد
شمارهٔ ۵۳۳ — تو بگو که چونم از تو دمکی گزیر باشد
شمارهٔ ۵۳۲ — ز نامرادی ما گر تو را خبر باشد
شمارهٔ ۵۳۵ — دلم بر آتش عشقت کباب خوش باشد
شمارهٔ ۵۳۹ — اگرچه بر دلم از هجر صد ستم باشد
شمارهٔ ۵۴۱ — تا جهانست و تا جهان باشد
شمارهٔ ۵۴۵ — چو دو زلف تو دلم چند پریشان باشد
شمارهٔ ۵۴۶ — دلم ز غصّه هجران همیشه خون باشد
شمارهٔ ۵۴۲ — تا مرا در جهان نشان باشد
شمارهٔ ۵۴۴ — خستهٔ هجر تو را وصل تو درمان باشد
شمارهٔ ۵۴۳ — تا کی از دیده من روی تو پنهان باشد
شمارهٔ ۵۴۰ — تا به کی در دل من درد تو پنهان باشد
شمارهٔ ۵۴۷ — آن دیده نباشد که نه حیران تو باشد
شمارهٔ ۵۴۹ — گرم مهمان شوی یک دم چه باشد
شمارهٔ ۵۵۴ — هرکه را دل متمایل به جمالی باشد
شمارهٔ ۵۵۱ — آن دل نگویمش من آن سنگ خاره باشد
شمارهٔ ۵۵۳ — درد ما را ز وصال تو دوا کی باشد
شمارهٔ ۵۵۲ — هر که را در دو جهان همچو تو یاری باشد
شمارهٔ ۵۵۰ — گرم یک لحظه بنوازی چه باشد
شمارهٔ ۵۴۸ — مرا جز شور تو در سر چه باشد
شمارهٔ ۵۵۹ — گرم ز حال بپرسی دمی غریب نباشد
شمارهٔ ۵۶۰ — آن دل که به زلفین تو پابند نباشد
شمارهٔ ۵۵۷ — بر عاشقان رویت چندین جفا نباشد
شمارهٔ ۵۵۵ — گفتم ای دل مگرش مهر و وفایی باشد
شمارهٔ ۵۵۸ — دل عاشق چرا شیدا نباشد
شمارهٔ ۵۵۶ — یاری که در او وفا نباشد
شمارهٔ ۵۶۱ — مرا تحمّل هجران آن نگار نباشد
شمارهٔ ۵۶۲ — ما را به جهان جز غم تو یار نباشد
شمارهٔ ۵۶۷ — مبا دردی که درمانش نباشد
شمارهٔ ۵۶۳ — چون چشم خوشت نرگس مخمور نباشد
شمارهٔ ۵۶۵ — شب هجران که پایانش نباشد
شمارهٔ ۵۶۶ — دلم پُر درد و درمانش نباشد
شمارهٔ ۵۶۹ — مرا جز مهر تو در دل نباشد
شمارهٔ ۵۷۰ — به دردت داروی دردم نباشد
شمارهٔ ۵۶۴ — نماز ما به چه ارزد اگر نیاز نباشد
شمارهٔ ۵۶۸ — بر خسته دلان جور از این بیش نباشد
شمارهٔ ۵۷۶ — چون عارض دلجوی بتم ماه نباشد
شمارهٔ ۵۷۲ — چرا درد مرا درمان نباشد
شمارهٔ ۵۷۱ — مرا با درد عشقت غم نباشد
شمارهٔ ۵۷۳ — در عالم لطافت چون یار من نباشد
شمارهٔ ۵۷۷ — مرا جز عشق تو کاری نباشد
شمارهٔ ۵۷۴ — دل خوبان چنین سنگین نباشد
شمارهٔ ۵۷۵ — ما را به جهان جز غم روی تو نباشد
شمارهٔ ۵۷۸ — مرا جز عشق تو کاری نباشد
شمارهٔ ۵۷۹ — چرا ز وصل تو کامم روا نمی‌باشد
شمارهٔ ۵۸۳ — تا که شمع جمال او برشد
شمارهٔ ۵۸۴ — دیده‌ای کاو به سر کوی وفا رهبر شد
شمارهٔ ۵۸۱ — یار بی جرمی ز من بیزار شد
شمارهٔ ۵۸۶ — چون روز عمر من به فراق تو شام شد
شمارهٔ ۵۸۵ — جمال روی تو بر ملک دل چو سرور شد
شمارهٔ ۵۸۰ — دلبران را وفا نمی‌باشد
شمارهٔ ۵۸۲ — رمید دل ز من خسته پیش دلبر شد
شمارهٔ ۵۹۲ — نسیم باد صبا از دیار ما آمد
شمارهٔ ۵۸۷ — مرا تا دل به رویت مهربان شد
شمارهٔ ۵۹۴ — مژده دادند دلم را که دلا یار آمد
شمارهٔ ۵۹۱ — تا چند ز هجرت دلم ای یار بنالد
شمارهٔ ۵۸۸ — دل از تاب شب هجرانش خون شد
شمارهٔ ۵۹۰ — تا دل مسکین من دیوانه شد
شمارهٔ ۵۸۹ — دلبرا مسکین دل من در غمت دیوانه شد
شمارهٔ ۵۹۳ — شادمان گشت دلم کز درم آن یار آمد
شمارهٔ ۵۹۹ — دل من در طلبکاری وصل تو به جان آمد
شمارهٔ ۶۰۰ — دل من عشقبازی نیک داند
شمارهٔ ۵۹۷ — رسید مژدهٔ شادی که شاه باز آمد
شمارهٔ ۵۹۶ — دوشم ز در آن شمع دلفروز درآمد
شمارهٔ ۵۹۸ — ز باد صبح حدیثی مرا به گوش آمد
شمارهٔ ۶۰۱ — آنان که مهر روی چو ماه تو دیده‌اند
شمارهٔ ۶۰۲ — عشاق مهر روی تو از جان خریده‌اند
شمارهٔ ۵۹۵ — بحمدالله شب هجران سر آمد
شمارهٔ ۶۰۳ — این جور و جفای چرخ تا چند
شمارهٔ ۶۰۵ — طالبان سر کویت رخ جانان طلبند
شمارهٔ ۶۰۸ — وصالت دوای دل دردمند
شمارهٔ ۶۱۰ — گِل ما را ز ازل با غم تو بسْرشتند
شمارهٔ ۶۰۹ — چو زلف خویش چرا عهد یار بشکستند
شمارهٔ ۶۰۴ — عاشقان گل رخسار تو بستان طلبند
شمارهٔ ۶۰۷ — دردمندان غم عشق دوا می طلبند
شمارهٔ ۶۰۶ — دردمندان تو از وصل تو درمان طلبند
شمارهٔ ۶۱۸ — خالیست بر آن لبان دلبند
شمارهٔ ۶۱۶ — پیش او گر همه جانند به جانان نرسند
شمارهٔ ۶۱۷ — مرا ز دوستی دوست دشمنان بیشند
شمارهٔ ۶۱۲ — بسا دلی که به زلف تو پای در بندند
شمارهٔ ۶۱۱ — هیچکس در نزد آن در که درش باز نکردند
شمارهٔ ۶۱۴ — چون تو چشم مرحمت بر حال ما خواهی فکند
شمارهٔ ۶۱۳ — مرا با درد عشقت آفریدند
شمارهٔ ۶۱۵ — دلم در شست زلفت گشت پابند
شمارهٔ ۶۲۵ — عاقبت درد من خسته سرایت بکند
شمارهٔ ۶۲۲ — تا چند با دل من مسکین جفا کند
شمارهٔ ۶۲۶ — سرو قدّت سایه تا بر ما فکند
شمارهٔ ۶۲۴ — با قدت آخر چرا سروی سرافرازی کند
شمارهٔ ۶۲۳ — باشد که درد ما به تفقّد دوا کند
شمارهٔ ۶۲۱ — وقت رسید کان صنم حاجت ما روا کند
شمارهٔ ۶۲۰ — لشکر عشق تو چون غوغا کند
شمارهٔ ۶۱۹ — دلبر چه کرد با من مسکین مستمند
شمارهٔ ۶۲۷ — دل ستد از دستم و در پا فکند
شمارهٔ ۶۲۸ — سایه سرو بلندش گر به ما می‌افکند
شمارهٔ ۶۳۳ — مرا در عشق تو دیوانه خوانند
شمارهٔ ۶۳۱ — دلبرم دل ز برم برد و وفایی نکند
شمارهٔ ۶۲۹ — از چه رو لعل تو درمان دل ما نکند
شمارهٔ ۶۳۰ — کس به امید وفا ترک دل و دین نکند
شمارهٔ ۶۳۴ — عاشقان را تا به کی در کوی تو رسوا کنند
شمارهٔ ۶۳۲ — چشمان تو مست و ناتوانند
شمارهٔ ۶۴۱ — با قامت تو سرو به بستان چه می‌کند
شمارهٔ ۶۳۸ — صبح روی تو سلامت می‌کند
شمارهٔ ۶۳۶ — مقرّرست دلا دلبران وفا نکنند
شمارهٔ ۶۳۹ — هر دم که جان وصال تو را یاد می‌کند
شمارهٔ ۶۴۰ — مسکین دلم ز درد تو فریاد می‌کند
شمارهٔ ۶۳۵ — درد دل مرا چو اطبا دوا کنند
شمارهٔ ۶۴۲ — جادوی چشمان شوخت چاره‌سازی می‌کند
شمارهٔ ۶۳۷ — این دیدهٔ جان مرا روی تو بینا می‌کند
شمارهٔ ۶۴۴ — درد مرا طبیب مداوا نمی‌کند
شمارهٔ ۶۴۳ — تا به چند آن غمزه از من دلربایی می‌کند
شمارهٔ ۶۴۵ — با من خسته دلبرم غیر جفا نمی‌کند
شمارهٔ ۶۴۸ — بی رخت دیده کی جهان بیند
شمارهٔ ۶۴۶ — بیشتر خلق جهان در پی جاه و درمند
شمارهٔ ۶۴۷ — بی تو چشمم جهان نمی‌بیند
شمارهٔ ۶۴۹ — دل را نسیم زلف معنبر دوا بود
شمارهٔ ۶۵۰ — یاری که همه میل دلش سوی وفا بود
شمارهٔ ۶۵۸ — درد ما را دوا نخواهد بود
شمارهٔ ۶۵۵ — فروغ حسن تو تا در کمال خواهد بود
شمارهٔ ۶۵۷ — تا مدار فلک و دور جهان خواهد بود
شمارهٔ ۶۵۶ — هزار یار نُوَت گر ندیم خواهد بود
شمارهٔ ۶۵۱ — خاطرم از هر دو کون آزاد بود
شمارهٔ ۶۵۲ — درد ما را دوا تواند بود
شمارهٔ ۶۵۴ — مرا خیال تو تا در ضمیر خواهد بود
شمارهٔ ۶۵۳ — دمی که رای منت اختیار خواهد بود
شمارهٔ ۶۶۱ — جهان را دولت و بختی جوان بود
شمارهٔ ۶۶۲ — گر کسی را درد بی درمان بود
شمارهٔ ۶۶۰ — بی رخ تو نمی‌توانم بود
شمارهٔ ۶۶۳ — چون دیده‌ام به هجر رخت پر ز خون بُوَد
شمارهٔ ۶۶۵ — خوش آن شبم که ز روی تو ماهتابی بود
شمارهٔ ۶۶۴ — آن کس که مرا از دو جهان یار گزین بود
شمارهٔ ۶۵۹ — از درد دوری تو جانا دلم بفرسود
شمارهٔ ۶۶۶ — چون مرا با عشق تو دردی بُوَد
شمارهٔ ۶۶۸ — دل ما بردی و یک دم طرف مات نبود
شمارهٔ ۶۷۲ — یار ما را بیش از این با ما سر یاری نبود
شمارهٔ ۶۶۹ — گرم چه داعیهٔ عشق آن نگار نبود
شمارهٔ ۶۶۷ — کامم ز نوش داروی وصلت روا نبود
شمارهٔ ۶۷۴ — گمان مبر که دلم از سر وفا برود
شمارهٔ ۶۷۱ — زین بیش با فراق تواَم ساختن نبود
شمارهٔ ۶۷۰ — ز ابر بر رخ ماهم نقاب خوش نبود
شمارهٔ ۶۷۳ — تا دلم را کرده‌ای مأوای خود
شمارهٔ ۶۷۷ — سرو سیمینم به تنها می‌رود
شمارهٔ ۶۸۰ — دل بر شب وصال تو رهبر نمی‌شود
شمارهٔ ۶۷۹ — هر دم از عشقت دلم خون می‌شود
شمارهٔ ۶۸۱ — ما را وصال دوست میسّر نمی‌شود
شمارهٔ ۶۸۲ — شب نیست کز غمت جگرم خون نمی‌شود
شمارهٔ ۶۷۵ — دلبرا نقش خیالت ز دل ما نرود
شمارهٔ ۶۷۶ — امید بود که یار از سر وفا نرود
شمارهٔ ۶۷۸ — از حال من نگار مرا گر خبر شود
شمارهٔ ۶۸۹ — هر دل که نه پُر دردست آن دل به چه کار آید
شمارهٔ ۶۸۳ — دلبر از شوخی و عیاری دل از دستم ربود
شمارهٔ ۶۹۰ — نه دلبری که دلم زو دمی بیاساید
شمارهٔ ۶۸۴ — به ذات پاک خداوند و عزّت معبود
شمارهٔ ۶۸۶ — تربیت در آب و گل گل‌های رنگین می‌دهد
شمارهٔ ۶۸۷ — نسیم صبح مگر از دیار ما آید
شمارهٔ ۶۸۵ — دلبرم تا دل از برم بربود
شمارهٔ ۶۸۸ — مرا چو دامن وصلت شبی به دست آید
شمارهٔ ۶۹۲ — نشستم تا مگر ماهی برآید
شمارهٔ ۶۹۶ — وقت آنست که گل باز به بستان آید
شمارهٔ ۶۹۴ — جان به شکرانه دهم گر بت ما باز آید
شمارهٔ ۶۹۵ — وقت آنست که دلبر ز جفا باز آید
شمارهٔ ۶۹۸ — مگر صبا ز سر کوی یار می‌آید
شمارهٔ ۶۹۷ — نگار من ز منش گرچه عار می‌آید
شمارهٔ ۶۹۱ — مگر روزی شب هجران سر آید
شمارهٔ ۶۹۳ — شاد باش ای دل سرگشته که جان باز آید
شمارهٔ ۷۰۵ — مرا به صبحدمی گل به بار می‌باید
شمارهٔ ۷۰۲ — عقل با عشق برنمی‌آید
شمارهٔ ۷۰۴ — اگر نقاب بت من ز چهره بگشاید
شمارهٔ ۷۰۱ — درخت وصل آن دلبر مگر در بر نمی‌آید
شمارهٔ ۷۰۶ — چمن به صبحدمی چون به گل بیاراید
شمارهٔ ۷۰۰ — بجز خیال تواَم در نظر نمی‌آید
شمارهٔ ۶۹۹ — بر دلم جز جفا نمی‌آید
شمارهٔ ۷۰۳ — تو را به کون و مکان سر فرو نمی‌آید
شمارهٔ ۷۰۹ — مرا زین بیش درد دل نباید
شمارهٔ ۷۰۸ — گر آفتاب تجلیش روی بنماید
شمارهٔ ۷۱۳ — بیا غم از بر آن یار غمگسار رسید
شمارهٔ ۷۱۴ — جان من شکسته دل از غم تو به جان رسید
شمارهٔ ۷۱۰ — مرا وصال رخت ای نگار می‌باید
شمارهٔ ۷۱۱ — کردگارم مگر از غیب دری بگشاید
شمارهٔ ۷۰۷ — عاقبت کار فروبسته خدا بگشاید
شمارهٔ ۷۱۲ — نصیب دشمنم بادا چنین عید
شمارهٔ ۷۱۷ — عاقبت درد من خسته به پایان نرسید
شمارهٔ ۷۲۱ — ای عکس طلعت تو فروغ جمال عید
شمارهٔ ۷۲۲ — گفته‌ام درس ثنای تو ز جان در شب عید
شمارهٔ ۷۱۶ — شکر یزدان که مرا مژده جانان برسید
شمارهٔ ۷۱۵ — از دست هجر تو دل تنگم به جان رسید
شمارهٔ ۷۱۹ — در سرابستان جان تا قد او بالا کشید
شمارهٔ ۷۱۸ — دل به درد آمد و از دوست به درمان نرسید
شمارهٔ ۷۲۰ — آنچه دل حزین من از جور او کشید
شمارهٔ ۷۲۷ — ای بر دلم از فراق صد بار
شمارهٔ ۷۲۴ — به صد امید درآمد دلم به کوی امید
شمارهٔ ۷۲۶ — ای صبا بویی از آن زلف پریشان به من آر
شمارهٔ ۷۲۳ — چه چاره چون که دل از وی به کام دل نرسید
شمارهٔ ۷۳۰ — در حسرت آن چهره و روییم دگر بار
شمارهٔ ۷۲۸ — من از جام غمت مستم دگر بار
شمارهٔ ۷۲۵ — ای دوستان ای دوستان آخر مرا یاری کنید
شمارهٔ ۷۲۹ — در دیده خیال تو نگاریم دگر بار
شمارهٔ ۷۳۸ — نهاد ملک دلم بر غم رخ تو مدار
شمارهٔ ۷۳۱ — من مسکین نه دل دارم نه دلدار
شمارهٔ ۷۳۶ — فراقت بر دلم بار آورد بار
شمارهٔ ۷۳۲ — چو چشمانت منم پیوسته بیمار
شمارهٔ ۷۳۴ — گر آید نسیمی ز سوی نگار
شمارهٔ ۷۳۵ — در جار چمن گلست بر بار
شمارهٔ ۷۳۷ — ای دوست ما به دست تو دادیم اختیار
شمارهٔ ۷۳۳ — کس ندیده‌ست سرو در رفتار
شمارهٔ ۷۴۵ — ای ز شمشاد قد تو سرو بستان شرمسار
شمارهٔ ۷۴۴ — بس که کردم در فراق روی جانان انتظار
شمارهٔ ۷۴۶ — ای دل مجروح مهجور پریشان روزگار
شمارهٔ ۷۴۰ — مرا چون خاک راهت خوار مگذار
شمارهٔ ۷۳۹ — با ما چو وفا نمی‌کند یار
شمارهٔ ۷۴۲ — بی تکلّف خوشست بوی بهار
شمارهٔ ۷۴۱ — عاشق گل کی خورد غم از سلحداران خار
شمارهٔ ۷۴۳ — دل به جان آمد ز دست جور یار
شمارهٔ ۷۵۱ — خسته دلی بسته دل در سر زلفین یار
شمارهٔ ۷۵۳ — ای صبحدم نسیم سر زلف تو بیار
شمارهٔ ۷۵۴ — تو تا کی همچو سرو از ما کشی سر
شمارهٔ ۷۵۰ — خوش نسیمی می‌وزد در صبح از بوی بهار
شمارهٔ ۷۵۲ — صبا برو ز بر من به سوی آن دلدار
شمارهٔ ۷۴۹ — تا چند به ما جفا کند یار
شمارهٔ ۷۴۸ — فریاد و الغیاث ز بیداد روزگار
شمارهٔ ۷۴۷ — به جان آمد دلم از جور دلدار
شمارهٔ ۷۶۱ — چه کنم درد دل خود به که گویم آخر
شمارهٔ ۷۵۵ — نام من در ورق عشق رخت نیست مگر
شمارهٔ ۷۵۸ — عاشقان را نیست در کویت نظامی این بتر
شمارهٔ ۷۶۲ — ای گشته دارالملک جان یغمای بغدادی پسر
شمارهٔ ۷۶۰ — این شب تیره هجران به سر آید آخر
شمارهٔ ۷۵۶ — جانا گرت به جانب ما اوفتد گذر
شمارهٔ ۷۵۹ — گفتم چو باز آید مگر بر حالم اندازد نظر
شمارهٔ ۷۵۷ — در جهان غیر تو ای دوست ندارم دلبر
شمارهٔ ۷۶۹ - استقبال از حافظ — ای دل ار سرگشته‌ای از جور دوران غم مخور
شمارهٔ ۷۶۶ — از شراب وصل او مستم دگر
شمارهٔ ۷۶۴ — منم چون گوی سرگردان به گرد کوی آن دلبر
شمارهٔ ۷۶۳ — چون زلف سودایی شدم بر روی بغدادی پسر
شمارهٔ ۷۷۰ — ای به خوبی تو در جهان مشهور
شمارهٔ ۷۶۵ — عشقبازی با چنان یاری چه خوش باشد دگر
شمارهٔ ۷۶۸ - استقبال از حافظ — ای دل پر درد بر امّید درمان غم مخور
شمارهٔ ۷۶۷ — آمد نسیم صبحدم وز یار می‌آرد خبر
شمارهٔ ۷۷۳ — درافتادم به عشق او ز تقدیر
شمارهٔ ۷۷۲ — بیچاره دل به درد تو تا کی بود صبور
شمارهٔ ۷۷۵ — نکهت خطّست یا بوی بنفشه یا عبیر
شمارهٔ ۷۷۶ — کیست به عالم مرا غیر غمت دستگیر
شمارهٔ ۷۷۴ — ای مسلمانان بتی دارم به غایت دلپذیر
شمارهٔ ۷۷۷ — دلم از درد فراق تو به جان آمد باز
شمارهٔ ۷۷۸ — آخر نظری کن به من ای سرو روان باز
شمارهٔ ۷۷۱ — بردی دل من به چشم مخمور
شمارهٔ ۷۸۳ — به یاد آمدم آن جوانی و ناز
شمارهٔ ۷۸۴ — در بوستان حسن بگفتم به سرو ناز
شمارهٔ ۷۸۶ — صبا مرا به جهان نیست جز تو محرم راز
شمارهٔ ۷۷۹ — هست چون زلف بتانم هوس عمر دراز
شمارهٔ ۷۸۱ — ای که دل برده‌ای ز دستم باز
شمارهٔ ۷۸۵ — ای تو چون محمود و من در بندگی همچون ایاز
شمارهٔ ۷۸۰ — سروی به خون دیده بپروردمش به ناز
شمارهٔ ۷۸۲ — صبا با گل بگو از من دگر باز
شمارهٔ ۷۹۳ — جفا نمود دلم بر سر وفاست هنوز
شمارهٔ ۷۹۲ — دلبرا بر سر کوی تو فغانست امروز
شمارهٔ ۷۹۴ — روی او صبح من و ماه تمامست هنوز
شمارهٔ ۷۸۷ — سرو نازی سرو نازی سرو ناز
شمارهٔ ۷۸۸ — آن سرو راست را که همی پرورم به ناز
شمارهٔ ۷۹۱ — تا چند کِشیم از جگر این آه جگرسوز
شمارهٔ ۷۹۰ — به دست دل نیفتاده چو تو حوری‌وشی هرگز
شمارهٔ ۷۸۹ — فغان و داد ازین روزگار سِفله نواز
شمارهٔ ۸۰۱ — نمی‌باید مرا منّت ز هر کس
شمارهٔ ۷۹۷ — دیگر چه فتنه می‌کند این باد مشک بیز
شمارهٔ ۸۰۲ — چون من ندارم جز تو کس جز تو ندارم هیچکس
شمارهٔ ۷۹۶ — در فراقش رود خون از دیده می‌بارم هنوز
شمارهٔ ۷۹۵ — بار عشق تو مرا بر دل و جانست هنوز
شمارهٔ ۷۹۹ — مریز خون دل خلق را نگارا بس
شمارهٔ ۷۹۸ — نیاز من به رخ خود مکن ز خویش قیاس
شمارهٔ ۸۰۰ — بیا که در دو جهان غیر تو ندارم کس
شمارهٔ ۸۱۰ — ای مرا خیل خیالت هم نفس
شمارهٔ ۸۰۷ — ای دل خسته برو بر در آن یار مترس
شمارهٔ ۸۰۵ — دلبرا ترک جفا کن ز من زار بترس
شمارهٔ ۸۰۸ — ما در میان عاشقان عشق خدا داریم و بس
شمارهٔ ۸۰۳ — صبا برو ز بر من مقام یار بپرس
شمارهٔ ۸۰۶ — جانا به جان تو که به فریاد ما برس
شمارهٔ ۸۰۴ — آنچنانم ز غم عشق تو حیران که مپرس
شمارهٔ ۸۰۹ — ما را بجز خیال تو کس نیست هم نفس
شمارهٔ ۸۱۱ — اگر به خلق نماید رخ جهان آراش
شمارهٔ ۸۱۴ — یارب دل محنت زده‌ام را خبری بخش
شمارهٔ ۸۱۵ — دل ربود از من و در دست بلا افکندش
شمارهٔ ۸۱۶ — نگار مهوش ما را که نیست مانندش
شمارهٔ ۸۱۳ — چون صبا آورد از زلفش نسیمی روح بخش
شمارهٔ ۸۱۲ — صبا از رخ بکش یک دم نقابش
شمارهٔ ۸۱۸ — دلم بر آتشست از لعل نوشش
شمارهٔ ۸۱۷ — منّتی نیست ز خلقم به جهان جز کرمش
شمارهٔ ۸۲۲ — چند ز دیده خون دل بر رخ جان چکانمش
شمارهٔ ۸۲۴ — خوشست درد که باشد امید درمانش
شمارهٔ ۸۲۳ — آه ازین شب که نیست پایانش
شمارهٔ ۸۲۱ — در باغ خرامید شبی آن بت مهوش
شمارهٔ ۸۲۶ — اگرچه یاد نیاید به سالها ز منش
شمارهٔ ۸۲۵ — مراست درد فراقی که نیست درمانش
شمارهٔ ۸۱۹ — که دید شکل هلالی چو ابروی طاقش
شمارهٔ ۸۲۰ — نگار چابکِ مهروی مهوش
شمارهٔ ۸۳۳ — چو خندد صبحدم گل در چمن خوش
شمارهٔ ۸۳۱ — ای دل ما را به دردت حال خوش
شمارهٔ ۸۲۹ — ز مهرویان بود گویا وفا خوش
شمارهٔ ۸۳۴ — بیا که دیدهٔ من دید دوش خوابی خوش
شمارهٔ ۸۲۸ — گر زنم آهی بسوزم خرمنش
شمارهٔ ۸۲۷ — صبحدم آورد بویی سویم از پیراهنش
شمارهٔ ۸۳۰ — در فراقت من نکردم خواب خوش
شمارهٔ ۸۳۲ — بیا تا در برت گیرم چو جان خوش
شمارهٔ ۸۳۶ — گرم بوسی دهی از لعل پُر نوش
شمارهٔ ۸۳۷ — به خوابش دیده‌ام زلف تو را دوش
شمارهٔ ۸۴۲ — تو جوری می‌کنی بر من ز حد بیش
شمارهٔ ۸۳۹ — به جان آمد دل من از جفایش
شمارهٔ ۸۳۸ — گر شبی سوی من خسته دل افتد رایش
شمارهٔ ۸۴۰ — بر ما گذر ار آرد در دیده کنم جایش
شمارهٔ ۸۳۵ — چرا کردی مرا از دل فراموش
شمارهٔ ۸۴۱ — گر به جانی می‌فروشد وصل خویش
شمارهٔ ۸۴۳ — نگارینا مکن بر من ستم بیش
شمارهٔ ۸۴۹ — در شب تاریک هجران زار و سوزانم چو شمع
شمارهٔ ۸۴۷ — ای به رخت نیاز من از حد و اندازه بیش
شمارهٔ ۸۵۰ — دغدغهٔ وصل تو چون برود از دماغ
شمارهٔ ۸۴۶ — نکهت عنبرست یا بویش
شمارهٔ ۸۴۸ — به غیر سوز و گدازیم چاره نیست چو شمع
شمارهٔ ۸۴۴ — آسوده نیست خاطرم از روزگار خویش
شمارهٔ ۸۴۵ — دادم به دستت مسکین دل ریش
شمارهٔ ۸۵۶ — ما زان توئیم بی تکلّف
شمارهٔ ۸۵۷ — دلم از جان شده بر روی چو ماهت مشعوف
شمارهٔ ۸۵۴ — قدّش صنوبریست روان در میان باغ
شمارهٔ ۸۵۵ — ای دل به گرد کعبه کوی تو در طواف
شمارهٔ ۸۵۱ — مژده‌ای دادم صبا کآمد گل خوش‌بو به باغ
شمارهٔ ۸۵۳ — دل برد دلبر و به دلم برنهاد داغ
شمارهٔ ۸۵۲ — من نمی‌خواهم بجز روی تو باغ
شمارهٔ ۸۵۸ — ای که هستم من مهجور ز جانت مشتاق
شمارهٔ ۸۶۴ — ای گل رویت بهارستان عشق
شمارهٔ ۸۶۰ — ما را ز حد برفت ز درد تو اشتیاق
شمارهٔ ۸۶۵ — الغیاث از دست دل که‌م کرد سرگردان عشق
شمارهٔ ۸۶۱ — بر لب آمد جان ما از اشتیاق
شمارهٔ ۸۶۳ — پشتِ طاقت طاق گشت از بار عشق
شمارهٔ ۸۶۲ — خون جگر خورم به جهان با غم فراق
شمارهٔ ۸۶۶ — به جان رسید دل من ز گردش افلاک
شمارهٔ ۸۵۹ — چنان به وصل تواَم از میان جان مشتاق
شمارهٔ ۸۷۳ — دل به زلفت داده‌ام زآنم پریشانست حال
شمارهٔ ۸۶۷ — اگر ز دل کشم آهی به غم من غمناک
شمارهٔ ۸۶۹ — ای شرمسار روی تو خورشید بر فلک
شمارهٔ ۸۷۱ — دردی که مراست بر دل تنگ
شمارهٔ ۸۶۸ — ندارم در غم عشقت ز کس باک
شمارهٔ ۸۷۰ — ای برده رخت ز روی گل رنگ
شمارهٔ ۸۷۴ — به تلخی شب هجران و بامداد وصال
شمارهٔ ۸۷۲ — عهد کردم که ازین پس ندهم دل به خیال
شمارهٔ ۸۷۷ — من نمی‌یابم دوای درد دل
شمارهٔ ۸۷۹ — مراست از دو جهان مهر دوست حاصل دل
شمارهٔ ۸۷۸ — جهان خرّم و ما چنین تنگدل
شمارهٔ ۸۸۱ — روی تو شد صبح جان زلف تو شد شام دل
شمارهٔ ۸۸۰ — چون ندادم آن ستمگر کام دل
شمارهٔ ۸۷۶ — رفتی و در غم تو بماندم فگار دل
شمارهٔ ۸۸۲ — آسان نمی‌شود شب وصلم به کام دل
شمارهٔ ۸۷۵ — چو بودی گر وفا بودی در آن دل
شمارهٔ ۸۸۵ — ای جهان تا کی بری فرمان دل
شمارهٔ ۸۸۷ — ای دیدهٔ جان جهان در شَست زلفت بسته دل
شمارهٔ ۸۸۶ — ز درد فراقت من خسته دل
شمارهٔ ۸۸۸ — من فدا کردم سر اندر پای دل
شمارهٔ ۸۸۳ — من با خط و خال او تا آنکه ببستم دل
شمارهٔ ۸۸۴ — ای خیال روی تو سلطان دل
شمارهٔ ۸۹۰ — تا چند حال ما را آشفته داری ای دل
شمارهٔ ۸۸۹ — دردم ز حد گذشت و ندارم دوای دل
شمارهٔ ۸۹۴ — مرا عشقت نه امروزست در دل
شمارهٔ ۸۹۱ — بگو تا کی چنین دربندی ای دل
شمارهٔ ۸۹۶ — تا کی کنم ای دوست به درد تو تحمّل
شمارهٔ ۸۹۵ — ای برده آتش رخ تو آب و رنگ گل
شمارهٔ ۸۹۷ — آن مرغ که بود زیرکش نام
شمارهٔ ۸۹۳ — تا جای گرفته‌ای تو در دل
شمارهٔ ۸۹۸ — به زلف سرکش شوریده چون شام
شمارهٔ ۸۹۲ — من بی دل چه کنم پیشِ که گویم غم دل
شمارهٔ ۸۹۹ — برنمی‌آید مرا زان لعل جان افزای کام
شمارهٔ ۹۰۱ — به چشم و ابروی شوخ ای دلارام
شمارهٔ ۹۰۲ — چه خوش باشد شراب وصل در جام
شمارهٔ ۹۰۴ — نمی‌بیند دلم از یار خود کام
شمارهٔ ۹۰۳ — ای سرو ناز رسته دمی سوی ما خرام
شمارهٔ ۹۰۵ — چون تو را گشتم ز جان و دل غلام
شمارهٔ ۹۰۶ — یک نظر گر می‌کنی بر حال ما، ما را تمام
شمارهٔ ۹۰۰ — ای رخت همچو صبح و زلف چو شام
شمارهٔ ۹۰۹ — سالها تا ز غم عشق رخت سوخته‌ام
شمارهٔ ۹۰۸ — تا که من نرد وفا با رخ تو باخته‌ام
شمارهٔ ۹۱۰ — من که با خاک درت خون دل آمیخته‌ام
شمارهٔ ۹۱۳ — سالها در عشق تو خون خورده‌ام
شمارهٔ ۹۱۲ — چون سر زلفش پریشان در جهان افتاده‌ام
شمارهٔ ۹۱۴ — تا سر کوی تو مأوا کرده‌ام
شمارهٔ ۹۱۱ — دل به غم تو بسته‌ام و از همه خلق رسته‌ام
شمارهٔ ۹۰۷ — قرار برد ز دل زلف بی‌قرار توام
شمارهٔ ۹۱۸ — نازنینا من ز جانت بنده‌ام
شمارهٔ ۹۱۹ — تا خیال آن بت بگزیده‌ام
شمارهٔ ۹۲۲ — ای خیال روی تو در دیده‌ام
شمارهٔ ۹۲۰ — ای خوشا وقت دل شوریده‌ام
شمارهٔ ۹۱۶ — آنکه در عالم ثنایش کرده‌ام
شمارهٔ ۹۱۵ — جان فدای راه عشقش کرده‌ام
شمارهٔ ۹۱۷ — درد دلم را ز تو گرچه نهان کرده‌ام
شمارهٔ ۹۲۱ — من که عمری در جهان گردیده‌ام
شمارهٔ ۹۲۸ — دلا در باغ حسنش عندلیبم
شمارهٔ ۹۲۴ — باد صبا از من رسان نزد دلارامم سلام
شمارهٔ ۹۲۷ — بی روی تو نیست خورد و خوابم
شمارهٔ ۹۳۰ — هنوز از بادهٔ وصل تو مستم
شمارهٔ ۹۲۳ — خوابی خوش است اینکه شب دوش دیده‌ام
شمارهٔ ۹۲۹ — در جوانی قدر خود نشناختم
شمارهٔ ۹۲۵ — من دلخسته در عشقت خرابم
شمارهٔ ۹۲۶ — به درد عشق تو درمان نیابم
شمارهٔ ۹۳۸ — نگار ماهروی سرو قدم
شمارهٔ ۹۳۱ — دیده بگشادم و دل در سر زلفت بستم
شمارهٔ ۹۳۳ — به بوی زلف تو دیوانه گشتم
شمارهٔ ۹۳۴ — بتا تا مهر تو در بر گرفتم
شمارهٔ ۹۳۵ — آنکه هرگز نرود یک نفسی از یادم
شمارهٔ ۹۳۶ — تا دل به غم رخت نهادم
شمارهٔ ۹۳۲ — ز عشقت تا ز خود بیگانَه گشتم
شمارهٔ ۹۳۷ — آفتاب رویش از مشرق برآمد صبحدم
شمارهٔ ۹۴۴ — هیچ دانی که جهان در سر و کارت کردم
شمارهٔ ۹۴۳ — مدّتی تا ز غمت گرد جهان می‌گردم
شمارهٔ ۹۳۹ — چرا گشتی چنین غافل ز دردم
شمارهٔ ۹۴۶ — از سر سوز جگر بر در آن یار شدم
شمارهٔ ۹۴۵ — مهر روی خوب در جان باشدم
شمارهٔ ۹۴۲ — چو در عالم تویی درمان دردم
شمارهٔ ۹۴۰ — ز حد بگذشت در عشق تو دردم
شمارهٔ ۹۴۱ — تا جهانست به سر گرد جهان می‌گردم
شمارهٔ ۹۵۳ — بیمست که از دست تو فریاد برآرم
شمارهٔ ۹۵۴ — من امشب با سر زلفش سر و کاری عجب دارم
شمارهٔ ۹۴۹ — خیالش دوش ناگه درربودم
شمارهٔ ۹۴۷ — دلم همچون سر زلفست در هم
شمارهٔ ۹۴۸ — به جان رسید مرا جان نازنین از غم
شمارهٔ ۹۵۰ — دو زلف سرکشش پُر تاب دیدم
شمارهٔ ۹۵۱ — از آن زمان که من آن روی چون قمر دیدم
شمارهٔ ۹۵۲ — دوش رویش به خواب می‌دیدم
شمارهٔ ۹۶۲ — دلبرا آرزوی دیدن رویت دارم
شمارهٔ ۹۵۶ — نگارا از فراقت سخت زارم
شمارهٔ ۹۵۷ — تو می‌دانی که جز تو کس ندارم
شمارهٔ ۹۶۱ — از شب هجر تو ای دوست شکایت دارم
شمارهٔ ۹۶۰ — من به لطفت امید می‌دارم
شمارهٔ ۹۵۸ — ز هجر روی تو یارا به کام اغیارم
شمارهٔ ۹۵۹ — در حسرت روی آن نگارم
شمارهٔ ۹۵۵ — باد صبا خدا را بگذر سوی نگارم
شمارهٔ ۹۷۰ — من به بوی سر زلفت نگرانی دارم
شمارهٔ ۹۶۹ — باز در سر هوس روی نگاری دارم
شمارهٔ ۹۶۶ — نه در عالم کسی غمخوار دارم
شمارهٔ ۹۶۳ — نگاری چابک و دلبند دارم
شمارهٔ ۹۶۵ — امشب سر وصل یار دارم
شمارهٔ ۹۶۴ — دلا من آرزوی یار دارم
شمارهٔ ۹۶۷ — مهر رویش میان جان دارم
شمارهٔ ۹۶۸ — چه دهم شرح که از غصّه چه بر جان دارم
شمارهٔ ۹۷۱ — بیا کز درد دوری بی قرارم
شمارهٔ ۹۷۲ — در عشق تو جز رنگ رخ زرد ندارم
شمارهٔ ۹۷۴ — به عالم غیر تو دلبر ندارم
شمارهٔ ۹۷۸ — به عالم غیر تو یاری ندارم
شمارهٔ ۹۷۶ — دلا صبر از رخ جانان ندارم
شمارهٔ ۹۷۳ — ای دوست نظر کن ز سر لطف به کارم
شمارهٔ ۹۷۵ — به دوران وصالت غم ندارم
شمارهٔ ۹۷۷ — ندارم بی تو برگ جان ندارم
شمارهٔ ۹۸۲ — جانا ز دست عشق تو فرسوده خاطرم
شمارهٔ ۹۸۳ — گر من ز دست هجر تو آهی برآورم
شمارهٔ ۹۸۴ — تا روی همچو ماه تو رفت از برابرم
شمارهٔ ۹۸۵ — تا من از صحبت تو مهجورم
شمارهٔ ۹۸۶ — بیا جانا که جانت را بمیرم
شمارهٔ ۹۷۹ — منم کاندر جهان یاری ندارم
شمارهٔ ۹۸۰ — صبا بگذر شبی در کوی یارم
شمارهٔ ۹۸۱ — چشم بینایی بده تا روی جانان بنگرم
شمارهٔ ۹۸۷ — مگر لطف تو باشد دستگیرم
شمارهٔ ۹۹۲ — مدّتی تا به غم حال جهان می‌سازم
شمارهٔ ۹۹۱ — بگفتی هم شبی جانا نظر بر حالت اندازم
شمارهٔ ۹۹۳ — خداوندا بده عمری درازم
شمارهٔ ۹۹۴ — لب تشنه لعل تواَم آبی مگر ارزم
شمارهٔ ۹۸۸ — به لطف ای دوست باری دست گیرم
شمارهٔ ۹۸۹ — بر نور شمع رویت پروانهٔ حقیرم
شمارهٔ ۹۹۰ — بیا ای سرو ناز من روان تا در برت گیرم
شمارهٔ ۹۹۸ — چنین بی یار و دل تا چند باشم
شمارهٔ ۹۹۹ — اگر با دولتت پاینده باشم
شمارهٔ ۹۹۷ — نیست بر دولت وصل تو شبی دسترسم
شمارهٔ ۹۹۵ — ز دیده خون دل تا چند ریزم
شمارهٔ ۱۰۰۱ — سرو قد تو رسته روان بر کنار چشم
شمارهٔ ۱۰۰۰ — تو شمعی و منت پروانه باشم
شمارهٔ ۹۹۶ — مرا در دل همی آمد که با عشقت نیامیزم
شمارهٔ ۱۰۰۲ — صد ازین جور و جفا گر ز برای تو کشم
شمارهٔ ۱۰۰۷ — ز گل با روی تو باشد فراغم
شمارهٔ ۱۰۰۹ — همی پرسی که چونی در فراقم
شمارهٔ ۱۰۰۳ — من اندر کار عشقش چند کوشم
شمارهٔ ۱۰۱۰ — کنون عمری که سرگردان عشقم
شمارهٔ ۱۰۰۸ — ای شده غم یار من، من شده‌ام یار غم
شمارهٔ ۱۰۰۴ — دوش می‌رفت دوش بر دوشم
شمارهٔ ۱۰۰۶ — ز زلفت بو نمی‌یابد دماغم
شمارهٔ ۱۰۰۵ — تا چند زنی تیغ جفا بر دل ریشم
شمارهٔ ۱۰۱۳ — بگرفت ز دست غم ملالم
شمارهٔ ۱۰۱۷ — چون سر زلف تو ای دوست پریشان حالم
شمارهٔ ۱۰۱۸ — تا هست نظر بدان جمالم
شمارهٔ ۱۰۱۱ — بس بگردید و بس بگردد هم
شمارهٔ ۱۰۱۴ — عمریست تا من از جان حیران آن جمالم
شمارهٔ ۱۰۱۲ — چو من آشفته آن زلف و خالم
شمارهٔ ۱۰۱۵ — چرایی اینچنین فارغ ز حالم
شمارهٔ ۱۰۱۶ — آخر نظری فکن به حالم
شمارهٔ ۱۰۲۱ — چو بلبل در هوای گلستانم
شمارهٔ ۱۰۲۵ — بلبل صفت از عشق تو فریاد زنانم
شمارهٔ ۱۰۲۶ — من تو را یار خویش می‌دانم
شمارهٔ ۱۰۲۳ — من ز هجران تو سرگشته و سرگردانم
شمارهٔ ۱۰۲۰ — تا کی زنی ز تیغ جفا نیش بر دلم
شمارهٔ ۱۰۲۲ — تا هست به عشق تو توانم
شمارهٔ ۱۰۲۴ — اگرچه سوخت در غم استخوانم
شمارهٔ ۱۰۱۹ — ای سر زلف تو پناه دلم
شمارهٔ ۱۰۲۷ — ز سوز عشق رخت آتشیست در جانم
شمارهٔ ۱۰۳۰ — فریاد که از دست تو فریاد زنانم
شمارهٔ ۱۰۳۱ — از دست غم عشق تو فریاد کنانم
شمارهٔ ۱۰۳۲ — ناتوانم به غم عشق تو و نتوانم
شمارهٔ ۱۰۳۴ — من راز غم عشق تو گفتن نتوانم
شمارهٔ ۱۰۲۸ — چو سروش گر به آب دیده شانم
شمارهٔ ۱۰۳۳ — بی رخ چون خورت ای جان به لب آمد جانم
شمارهٔ ۱۰۲۹ — در جمال رخ تو حیرانم
شمارهٔ ۱۰۳۸ — من دیده با خیال تو بر هم نمی‌زنم
شمارهٔ ۱۰۳۶ — پشتم ز فراق شد خم
شمارهٔ ۱۰۴۱ — بخت اگر یاری دهد یارش کنم
شمارهٔ ۱۰۳۷ — در سرم هست که سر در سر کار تو کنم
شمارهٔ ۱۰۴۰ — گفتم که یک شبی سوی جانان گذر کنم
شمارهٔ ۱۰۳۹ — گر خرامی پیش ما در دیدگان جایت کنم
شمارهٔ ۱۰۴۲ — پیش رویش جان و دل قربان کنم
شمارهٔ ۱۰۳۵ — عمریست تا چو پرگار سرگشته در جهانم
شمارهٔ ۱۰۴۳ — گفته بودی از لبت درمان کنم
شمارهٔ ۱۰۵۰ — شب وصال میسّر نمی‌شود چه کنم
شمارهٔ ۱۰۴۵ — درد ما را با غمت چون نیست درمان چون کنم
شمارهٔ ۱۰۴۶ — دل ز تنهایی به جان آمد ندانم چون کنم
شمارهٔ ۱۰۴۴ — تا به کی درد غمت پنهان کنم
شمارهٔ ۱۰۴۷ — تا به چند این دیده را در هجر تو جیحون کنم
شمارهٔ ۱۰۴۹ — تا به کی دل را ز درد عشق تو پر خون کنم
شمارهٔ ۱۰۴۸ — جز غم چو نیست حاصل ایام چون کنم
شمارهٔ ۱۰۵۵ — بیا که بی رخ خوبت نظر به کس نکنم
شمارهٔ ۱۰۵۷ — با درد دلپذیر تو درمان چه می‌کنم
شمارهٔ ۱۰۵۱ — بی رخت صبر از این بیش ندارم چه کنم
شمارهٔ ۱۰۵۶ — با تو تا جان باشدم یاری کنم
شمارهٔ ۱۰۵۸ — با دو چشمت عشقبازی می‌کنم
شمارهٔ ۱۰۵۳ — بگو که با غم هجران روی او چه کنم
شمارهٔ ۱۰۵۲ — من مسکین به جهان یار ندارم چه کنم
شمارهٔ ۱۰۵۴ — بر سر کوی تو افغان چه کنم گر نکنم
شمارهٔ ۱۰۶۵ — نه یاریی دهدم بخت تا رُخت بینم
شمارهٔ ۱۰۶۳ — شدم به طرف گلستان که تا گلی چینم
شمارهٔ ۱۰۵۹ — من چو بلبل ناله‌های صبحگاهی می‌کنم
شمارهٔ ۱۰۶۲ — در این جهان دل خود را شکسته می‌بینم
شمارهٔ ۱۰۶۴ — نه بخت آنکه شبی با تو روبرو بنشینم
شمارهٔ ۱۰۶۶ — نام تو قوّت دل و دینم
شمارهٔ ۱۰۶۰ — گفتم که عهد یار جفاجوی بشکنم
شمارهٔ ۱۰۶۱ — پرسی ز من که چونی ای دوست بی تو چونم
شمارهٔ ۱۰۷۴ — شبهاست کز خیال رخ تو نخفته‌ایم
شمارهٔ ۱۰۶۹ — اگر، نه وصل تو باشد جهان نمی‌خواهم
شمارهٔ ۱۰۶۸ — با درد عشقت درمان نخواهم
شمارهٔ ۱۰۶۷ — من دولت وصالش از بی نیاز خواهم
شمارهٔ ۱۰۷۲ — نگارا ز هجر تو دل خسته‌ایم
شمارهٔ ۱۰۷۳ — چو لاله پر از خون دل خسته‌ایم
شمارهٔ ۱۰۷۰ — شبت خوش باد همچون روز خرّم
شمارهٔ ۱۰۷۱ — دیگر هوای عشق تو در سر گرفته‌ایم
شمارهٔ ۱۰۷۹ — ما بی رخ تو دیده ز عالم بدوختیم
شمارهٔ ۱۰۸۱ - استقبال از حافظ — ما تو را دلدار خود پنداشتیم
شمارهٔ ۱۰۸۰ — تا دیده و دل در سر زلفین تو بستیم
شمارهٔ ۱۰۷۵ — دور از تو دلبرا چه جفاها کشیده‌ایم
شمارهٔ ۱۰۷۸ — قدر روز وصل تو نشناختیم
شمارهٔ ۱۰۷۶ — روی بنمای که پیشت به نیاز آمده‌ایم
شمارهٔ ۱۰۷۷ — دیده دیدن رویت ز خدا می‌طلبیم
شمارهٔ ۱۰۸۲ — از مادر دهر تا بزادیم
شمارهٔ ۱۰۸۳ — در سر کوی غمت دل به جفا بنهادیم
شمارهٔ ۱۰۸۶ — یاد باد آنکه عزیزان همه با هم بودیم
شمارهٔ ۱۰۹۰ — جز درگه تو راه به جایی نمی‌بریم
شمارهٔ ۱۰۸۴ — بسیار در فراق تو زنهارها زدیم
شمارهٔ ۱۰۸۵ — در درد بمردیم و به درمان نرسیدیم
شمارهٔ ۱۰۸۷ — بر در لطف تو نیاز آریم
شمارهٔ ۱۰۸۹ — گفتم به دل که ای دل دانی که در چه کاریم
شمارهٔ ۱۰۸۸ — ما در دو جهان جز دلکی ریش نداریم
شمارهٔ ۱۰۹۸ — ما خود ز که‌ایم و از کدامیم
شمارهٔ ۱۰۹۳ — دلا تا کی به درد او بسازیم
شمارهٔ ۱۰۹۷ — چون صبا از زلف یارم هر سحر آرد نسیم
شمارهٔ ۱۰۹۲ — تا به کی در غم عشق تو چنین درسازیم
شمارهٔ ۱۰۹۱ — با سرو قد تو عشق بازیم
شمارهٔ ۱۰۹۶ — گر نسیم کوی او دارد مسلمانان نسیم
شمارهٔ ۱۰۹۴ — بگو تا چند خون دل به غم در ساغر اندازیم
شمارهٔ ۱۰۹۵ — صبا رسید و رسانید بوی یار قدیم
شمارهٔ ۱۱۰۳ — در راه عشق روی تو ما بی خبر رویم
شمارهٔ ۱۱۰۴ — دل را به بوی وصل تو دادیم و می‌رویم
شمارهٔ ۱۱۰۱ — چون تو طبیب دردی درد تو با که گویم
شمارهٔ ۱۱۰۰ — چه دردست این که درمانش ندانیم
شمارهٔ ۱۰۹۹ — ما ندانیم که کِشتی غمت را رانیم
شمارهٔ ۱۱۰۵ — یارب که تو بگشای در بسته به رویم
شمارهٔ ۱۱۰۶ — تا به چند از رخ زیبای تو مهجور شویم
شمارهٔ ۱۱۰۲ — درد دل خویش با که گویم
شمارهٔ ۱۱۱۳ — در بادیه هجر تو سرگشته چو گوییم
شمارهٔ ۱۱۰۸ — از وصل دری گشا به رویم
شمارهٔ ۱۱۰۹ — بهار آمد بیا تا خوش برآییم
شمارهٔ ۱۱۱۰ — چو با مهر رخ او آشناییم
شمارهٔ ۱۱۱۴ — به جان آمد دل از هجر حبیبان
شمارهٔ ۱۱۱۲ — نگارا از تو دور آخر چراییم
شمارهٔ ۱۱۰۷ — پیش چوگان جفایت صنما چون گویم
شمارهٔ ۱۱۱۱ — سرگشته در این عرصه ایام چو ماییم
شمارهٔ ۱۱۲۲ — قدم نه شاهباز ما دمی در کوی درویشان
شمارهٔ ۱۱۲۰ — صبا برو تو پیامی ز من به یار رسان
شمارهٔ ۱۱۱۹ — بار هجرت بر دلم باریست باری بس گران
شمارهٔ ۱۱۱۸ — بی کنارت در میان خونم ای نازک میان
شمارهٔ ۱۱۲۱ — ای صبا نیست به عالم چو قدش سرو روان
شمارهٔ ۱۱۱۷ — تویی لیلی تویی لیلی تویی درد مرا درمان
شمارهٔ ۱۱۱۶ — به خدایی که جز او نیست خداوند جهان
شمارهٔ ۱۱۱۵ — از درد منال ای دل چون نیست تو را درمان
شمارهٔ ۱۱۲۸ — چون جهانی را تویی روح و روان
شمارهٔ ۱۱۲۹ — در چمن تا قد آن سرو روانست روان
شمارهٔ ۱۱۲۶ — صبا شاد آمدی از کوی جانان
شمارهٔ ۱۱۲۷ — ز باد بهاری جهان شد جوان
شمارهٔ ۱۱۲۳ — ای سخت گمان سست پیمان
شمارهٔ ۱۱۲۴ — چشم و ابرویی که او دارد که دارد در جهان
شمارهٔ ۱۱۳۰ — جان شیرینم تویی دانی که شیرینست جان
شمارهٔ ۱۱۲۵ — سری دارم فدای پای جانان
شمارهٔ ۱۱۳۷ — دلم بگرفت از تنها نشستن
شمارهٔ ۱۱۳۲ — ای دل غمگین مدار چشم وفا از جهان
شمارهٔ ۱۱۳۵ — شبی چو زلف سیاهت دراز و بی پایان
شمارهٔ ۱۱۳۸ — مهر روی آن بت سیمین بدن
شمارهٔ ۱۱۳۴ — مکن تو روی چو خورشید خود ز ما پنهان
شمارهٔ ۱۱۳۳ — ای رخ مهوشت به کام جهان
شمارهٔ ۱۱۳۶ — بس روز به عشق تو بریدیم بیابان
شمارهٔ ۱۱۳۱ — چو زلف دوست برآشفت روزگار جهان
شمارهٔ ۱۱۳۹ — تا به کی جان و جهان در سر کارت کردن
شمارهٔ ۱۱۴۰ — روی او را کجا توان دیدن
شمارهٔ ۱۱۴۶ — باد نوروزی برآمد خیمه بر گلزار زن
شمارهٔ ۱۱۴۱ — دل به جان آمد از عنا دیدن
شمارهٔ ۱۱۴۳ — به باغ شد دل من صبحدم به گل چیدن
شمارهٔ ۱۱۴۵ — چه خوش بود به چمن در صبوح گل چیدن
شمارهٔ ۱۱۴۲ — ای دیده نمی‌شاید بی دوست جهان دیدن
شمارهٔ ۱۱۴۴ — از دستت ای قلم من خواهم به جان رسیدن
شمارهٔ ۱۱۵۴ — درد دل ما را ز کرم باز دوا کن
شمارهٔ ۱۱۴۷ — بیا و دیده جانم به وصل بینا کن
شمارهٔ ۱۱۵۳ — بیا دردم به وصل خود دوا کن
شمارهٔ ۱۱۵۰ — دل ضعیف مرا در دو زلف خود جا کن
شمارهٔ ۱۱۵۱ — ز لطفت یک نظر در حال ما کن
شمارهٔ ۱۱۵۲ — سهی سروا گذاری سوی ما کن
شمارهٔ ۱۱۴۹ — نگارا رحمتی بر حال ما کن
شمارهٔ ۱۱۴۸ — بیا ای سرو جان من کنار چشم ما جا کن
شمارهٔ ۱۱۵۶ — از شب وصلت دل ما شاد کن
شمارهٔ ۱۱۵۵ — ای نور دیده یک شبی ما را ز وصلت شاد کن
شمارهٔ ۱۱۵۷ — خداوندا به حال ما نظر کن
شمارهٔ ۱۱۶۲ — برآ به بام و رُخت همچو شمع خاور کن
شمارهٔ ۱۱۵۸ — نگارا بر من مسکین نظر کن
شمارهٔ ۱۱۵۹ — دمی در کوی درویشان گذر کن
شمارهٔ ۱۱۶۰ — یک لحظه به سوی ما گذر کن
شمارهٔ ۱۱۶۱ — این خراب آباد دل معمور کن
شمارهٔ ۱۱۶۵ — ای سرو سهی قد به سوی ما گذری کن
شمارهٔ ۱۱۶۸ — نشین به تخت دل ما و پادشاهی کن
شمارهٔ ۱۱۶۶ — دل سرگشتهٔ حیران برو ترک مناهی کن
شمارهٔ ۱۱۶۴ — مه رویت درخشان کن دو زلفت را پریشان کن
شمارهٔ ۱۱۶۷ — به دل گفتم برو شَست دو زلفش را پناهی کن
شمارهٔ ۱۱۶۹ — خلاف عادت معهود را وفایی کن
شمارهٔ ۱۱۶۳ — تا به کی این در زنم در باز کن
شمارهٔ ۱۱۷۰ — مویت به آفتابِ رخ، ای جان رها مکن
شمارهٔ ۱۱۷۷ — صبح وصال کی دمد زین شب لاجورد من
شمارهٔ ۱۱۷۱ — زین بیشتر چون زلف خود خاطر پریشانم مکن
شمارهٔ ۱۱۷۳ — ای دل ای دل بیش ازین در عشق نادانی مکن
شمارهٔ ۱۱۷۵ — ای عارض زیبای تو نازک‌تر از برگ سمن
شمارهٔ ۱۱۷۲ — ای نگارین! زلف شب‌ رنگت به گل پرچین مکن
شمارهٔ ۱۱۷۶ — ای به بالا سرو نازی ای به رخ همچون سمن
شمارهٔ ۱۱۷۸ — آن خوشدلی کجا شد و آن روزگار من
شمارهٔ ۱۱۷۴ — ای عزیز من ستمکاری مکن
شمارهٔ ۱۱۸۳ — ای بار غم تو بر دل من
شمارهٔ ۱۱۸۱ — مکن تو روی چو خورشید خود نهان از من
شمارهٔ ۱۱۷۹ — زمانه تا به کی آخر جفا کند بر من
شمارهٔ ۱۱۸۲ — قد تو سرو ناز من هجر تو جان گداز من
شمارهٔ ۱۱۸۰ — ای دو چشمت مایه درمان من
شمارهٔ ۱۱۸۴ — تا به کی در پا کشد زلفت دل مسکین من
شمارهٔ ۱۱۸۵ — آه از ستم زمانهٔ دون
شمارهٔ ۱۱۸۶ — ای بت سنگین دل سیمین بدن
شمارهٔ ۱۱۸۸ — هجران آن صنم گلعذار بین
شمارهٔ ۱۱۸۷ — بگشای چشم مرحمت و حال ما ببین
شمارهٔ ۱۱۹۴ — ای دو دیده چون کنم درمان ندارد درد تو
شمارهٔ ۱۱۸۹ — تا به کی مسکین دلم باشد ز هجرانت حزین
شمارهٔ ۱۱۹۰ — بگشای در رحمت بر روی من مسکین
شمارهٔ ۱۱۹۱ — بلبل شوریده زندان برنتابد بیش ازین
شمارهٔ ۱۱۹۳ — جان بدادم در فراق روی او
شمارهٔ ۱۱۹۲ — ای به قد چون سرو نازی صد هزاران آفرین
شمارهٔ ۱۲۰۰ — ای به ناکام دلم خسته و مهجور از تو
شمارهٔ ۱۱۹۸ — صبا باز آ که درمان دارم از تو
شمارهٔ ۱۱۹۹ — نگارینا دل پر دردم از تو
شمارهٔ ۱۲۰۱ — تا به کی باشد دلم در دام تو
شمارهٔ ۱۱۹۷ — ندارم دل که دل بردارم از تو
شمارهٔ ۱۱۹۶ — ای مرا هم دل تو هم دلدار تو
شمارهٔ ۱۱۹۵ — گر کشم بار کسی هم بار تو
شمارهٔ ۱۲۰۲ — جانا کدام دل که نگشته‌ست رام تو
شمارهٔ ۱۲۰۴ — ای دل به درد عشق ندارم دوای تو
شمارهٔ ۱۲۰۳ — آمد دل ضعیف من اندر پناه تو
شمارهٔ ۱۲۰۵ — گشتم از جان بنده بالای تو
شمارهٔ ۱۲۰۶ — جانم به لب رسید ز جور و جفای تو
شمارهٔ ۱۲۰۷ — ای دلم در لعل شکّرخای تو
شمارهٔ ۱۲۰۹ — ای دیدهٔ بخت جهان در آرزوی روی تو
شمارهٔ ۱۲۰۸ — ما را شکایتیست ز دست جفای تو
شمارهٔ ۱۲۱۰ — باد صبا جان می‌دهد در آرزوی روی تو
شمارهٔ ۱۲۱۲ — من ندیدم ای دل سرگشته جز بیداد ازو
شمارهٔ ۱۲۱۷ — صبا تو حال دل خسته با نگار بگو
شمارهٔ ۱۲۱۶ — ای صبا حال دل من بر دلدار بگو
شمارهٔ ۱۲۱۸ — ای صبا قصّهٔ دردم برِ دلدار بگو
شمارهٔ ۱۲۱۵ — دلبرا لذّت جوانی کو
شمارهٔ ۱۲۱۴ — گفته بودم یار گیرم یار کو
شمارهٔ ۱۲۱۳ — ای که دل دارد بسی بر روی جانان آرزو
شمارهٔ ۱۲۱۱ — بردی دل من به چشم و ابرو
شمارهٔ ۱۲۱۹ — ای صبا گر زان نگار ما خبر داری بگو
شمارهٔ ۱۲۲۰ — خردم گفت برو ای دل دیوانه برو
شمارهٔ ۱۲۲۶ — ای در شکنج زلف تو مرغ دلم جا ساخته
شمارهٔ ۱۲۲۱ — تا مرا شد سایه زلفت پناه
شمارهٔ ۱۲۲۵ — ای غمت در جان ما جا ساخته
شمارهٔ ۱۲۲۲ — ای سواد دیده‌ام روی چو ماه
شمارهٔ ۱۲۲۴ — تشنه درد فراقت منم ای جان دردِه
شمارهٔ ۱۲۲۳ — آن دیده بین که چون به جفا می‌کند نگاه
شمارهٔ ۱۲۲۹ — نگران خم ابروی توام پیوسته
شمارهٔ ۱۲۳۰ — پیش قد تو سهی سرو ز پا افتاده
شمارهٔ ۱۲۲۸ — ای مرا از یاد خود بگذاشته
شمارهٔ ۱۲۲۷ — گر کند میل جفا دلبر من گویم چه
شمارهٔ ۱۲۳۲ — جان در غم فراقت دل بر بلا نهاده
شمارهٔ ۱۲۳۱ — آتش مهر تواَم در دل و جان افتاده
شمارهٔ ۱۲۳۳ — ای ما جهان و جان را بر باد عشق داده
شمارهٔ ۱۲۳۴ — ماهتابی هست و ابرش دست پیرامن زده
شمارهٔ ۱۲۴۲ — آه از این روزگار گردیده
شمارهٔ ۱۲۳۶ — ای سلاطین جهان پیش رخت بنده شده
شمارهٔ ۱۲۳۷ — به بوی زلف خودم دلبرا به باد مده
شمارهٔ ۱۲۳۹ — تو را لبیست نگارا چو غنچه پُر خنده
شمارهٔ ۱۲۳۵ — تا غمت همچو الف در دل ما جا کرده
شمارهٔ ۱۲۴۱ — ای خیال رخ تو در دیده
شمارهٔ ۱۲۳۸ — بنفشه چون سر زلف بتان سر افکنده
شمارهٔ ۱۲۴۰ — این دل محنت و بلا دیده
شمارهٔ ۱۲۴۳ — دل من از غم تو گرد جهان گردیده
شمارهٔ ۱۲۴۴ — ای مثل چشم مستت چشم فلک ندیده
شمارهٔ ۱۲۴۶ — عالم همه خوش بوی شد از بوی بنفشه
شمارهٔ ۱۲۴۵ — گفتم که میارید ز بازار بنفشه
شمارهٔ ۱۲۴۷ — در سر مرا ز عشقش سودا بود همیشه
شمارهٔ ۱۲۴۹ — دو دیده بر سر راهت نهاده‌ام بازآی
شمارهٔ ۱۲۴۸ — فریاد ز جور این زمانه
شمارهٔ ۱۲۵۰ — آن چه زلفست آن که باز از قهر تابش داده‌ای
شمارهٔ ۱۲۵۸ — مرغ دلم به زلف تو تا ساخت خانه‌ای
شمارهٔ ۱۲۵۷ — ای در غم عشق تو من در هر دهن افسانه‌ای
شمارهٔ ۱۲۵۶ — از جان وصل خویش فرستم نواله‌ای
شمارهٔ ۱۲۵۲ — یکباره عهد یار فراموش کرده‌ای
شمارهٔ ۱۲۵۱ — بازم از سودای زلفت مست و شیدا کرده‌ای
شمارهٔ ۱۲۵۳ — تا کی دلا به دام غمش اوفتاده‌ای
شمارهٔ ۱۲۵۴ — جانا چه کرده‌ایم که از ما بریده‌ای
شمارهٔ ۱۲۵۵ — عاشقانت را دگر در جست‌و‌جو آورده‌ای
شمارهٔ ۱۲۶۴ — ای دل ز شراب عشق مستی
شمارهٔ ۱۲۶۱ — گرفت از رشک رویت ماه تابی
شمارهٔ ۱۲۶۳ — زان لعل لبم بده زکاتی
شمارهٔ ۱۲۶۲ — دلا این عشقبازی تا به کی بی
شمارهٔ ۱۲۶۵ — تا که مُهر مهرم از دُرج وفا برداشتی
شمارهٔ ۱۲۵۹ — بیا که بی تو ندارد دل من اسبابی
شمارهٔ ۱۲۶۰ — تو که خورشید جهانی به جهان می‌تابی
شمارهٔ ۱۲۶۶ — من ندارم بی رخت از زندگانی راحتی
شمارهٔ ۱۲۶۷ — چه کردم تا ز من دل برگرفتی
شمارهٔ ۱۲۶۸ — ای مسلمانان خدا را همّتی
شمارهٔ ۱۲۷۲ — به رخ چون ماه تابانی به قد چون سرو آزادی
شمارهٔ ۱۲۷۰ — گفتم ز جور دوست بگویم حکایتی
شمارهٔ ۱۲۷۱ — دردا که نیست روز غمت را نهایتی
شمارهٔ ۱۲۶۹ — دارم به لطف عام تو چشم عنایتی
شمارهٔ ۱۲۷۴ — دلا در عشقبازی نیک مردی
شمارهٔ ۱۲۷۳ — ز کوی دوست آمد شاد بادی
شمارهٔ ۱۲۷۸ — گهی بزم طرب را ساختندی
شمارهٔ ۱۲۸۰ — بگو چگونه دهم شرح آرزومندی
شمارهٔ ۱۲۷۹ — دلا خود را به مهرویی چه بندی
شمارهٔ ۱۲۷۶ — یک شب به لطف از در ما درنیامدی
شمارهٔ ۱۲۷۵ — گر مرا با درد عشقت چاره بودی خوش بدی
شمارهٔ ۱۲۸۱ — گلبن وصل ز باغ دل ما برکندی
شمارهٔ ۱۲۸۲ — چه جرم رفت که یکباره مهر ببریدی
شمارهٔ ۱۲۷۷ — تا کی ای دیده دل اندر رخ جانان بندی
شمارهٔ ۱۲۸۳ — گر شبی روی چو ماه تو دو چشمم دیدی
شمارهٔ ۱۲۸۶ — ای که ز دولت و اقبال تو برخورداری
شمارهٔ ۱۲۸۴ — به حکم آنکه مرا نیست در جهان یاری
شمارهٔ ۱۲۸۷ — صبا اگر به سر کوی او گذر داری
شمارهٔ ۱۲۸۸ — دلم ز دست ببردی و جان به سر باری
شمارهٔ ۱۲۸۵ — مگر با ما سر یاری نداری
شمارهٔ ۱۲۹۰ — چرا بی جرم با ما جنگ داری
شمارهٔ ۱۲۸۹ — بگو تا کی دلم را تنگ داری
شمارهٔ ۱۲۹۵ — چون چشم بد از روی خودم دور چه داری
شمارهٔ ۱۲۹۴ — صبا بازآ که درمانم تو داری
شمارهٔ ۱۲۹۷ — ای دل به درد عشقش دانم دوا نداری
شمارهٔ ۱۲۹۲ — چه باشد ار ز من خسته دل تو یاد آری
شمارهٔ ۱۲۹۶ — ای دل به سر کویش رو گر هوسی داری
شمارهٔ ۱۲۹۳ — دلم ببردی و دانم که قصد جان داری
شمارهٔ ۱۲۹۱ — نگارینا ز نامم ننگ داری
شمارهٔ ۱۲۹۸ — نگارا رسم دلداری نداری
شمارهٔ ۱۳۰۲ — که دارد در دو عالم چون تو یاری
شمارهٔ ۱۳۰۴ — حاش‌لله که مرا جز تو بوَد دلداری
شمارهٔ ۱۳۰۳ — که را باشد به عالم چون تو یاری
شمارهٔ ۱۳۰۵ — به دردی دل گرفتارست باری
شمارهٔ ۱۲۹۹ — گرَم بودی به وصلت اختیاری
شمارهٔ ۱۳۰۱ — چه خوش بادیست باد نوبهاری
شمارهٔ ۱۳۰۰ — دلا تا کی چنین در زیر باری
شمارهٔ ۱۳۰۶ — نیست یاری به جهان مثل تو کس دلداری
شمارهٔ ۱۳۰۷ — به امیدی که برآید مه رویت سحری
شمارهٔ ۱۳۰۸ — چه باشد ار به من خسته دل کنی نظری
شمارهٔ ۱۳۱۰ — الهی تو بگشا به لطفت دری
شمارهٔ ۱۳۱۱ — که را طاقت بود بر درد دوری
شمارهٔ ۱۳۰۹ — چه شود گر فکند بر من مسکین نظری
شمارهٔ ۱۳۱۲ — فدای جان منست آن نگار چون حوری
شمارهٔ ۱۳۱۴ — سهی سروا چرا با ما نسازی
شمارهٔ ۱۳۱۳ — دل برده‌ای از دست من ای کان لطف و دلبری
شمارهٔ ۱۳۲۲ — بگفتم با صبا دزدیده رازی
شمارهٔ ۱۳۱۵ — بس دولت فیروزست در پای تو سربازی
شمارهٔ ۱۳۱۷ — تا کی ز سر زلف تو ما را ننوازی
شمارهٔ ۱۳۱۶ — تو تا کی با من مسکین نسازی
شمارهٔ ۱۳۱۸ — وقت آنست که بر ما نظری اندازی
شمارهٔ ۱۳۲۰ — چرا تو درد دلم را دوا نمی‌سازی
شمارهٔ ۱۳۱۹ — دلا تو با من مسکین چرا نمی‌سازی
شمارهٔ ۱۳۲۱ - اندوه از تیره‌روزی‌ها — چرا به کار من ناتوان نپردازی
شمارهٔ ۱۳۲۴ — بو که آن ماه من اندر چمن آید روزی
شمارهٔ ۱۳۲۳ — معطّرست جهانی ز باد نوروزی
شمارهٔ ۱۳۲۶ — بیا که غمزه سرمست تو به دلدوزی
شمارهٔ ۱۳۲۵ — هر آنکه داد مرا عمر او دهد روزی
شمارهٔ ۱۳۲۹ — تا نفس هست به یاد تو برآرم نفسی
شمارهٔ ۱۳۲۷ — اگر شود شب وصلت مرا شبی روزی
شمارهٔ ۱۳۲۸ — من تو را دارم و جز لطف تواَم نیست کسی
شمارهٔ ۱۳۳۰ — بتا به عهد من ار بر سرِ جفا باشی
شمارهٔ ۱۳۳۴ — دلا تا کی چنین دیوانه باشی
شمارهٔ ۱۳۳۲ — دلا تو تا به غم عشق در جهان باشی
شمارهٔ ۱۳۳۱ — چرا جانا به دردم شاد باشی
شمارهٔ ۱۳۳۳ — دلا تا کی چنین سرگشته باشی
شمارهٔ ۱۳۳۵ — ز جانم تو را بنده در بندگی
شمارهٔ ۱۳۳۶ — ماییم و غم عشقت و خوابی و خیالی
شمارهٔ ۱۳۳۸ — در دیده‌ام نیامد جز روی تو خیالی
شمارهٔ ۱۳۳۷ — دلا تا کی به درد عشق نالی
شمارهٔ ۱۳۳۹ — مرا خود نباشد به عالم دلی
شمارهٔ ۱۳۴۱ — دامن وصل ار به کف آید دمی
شمارهٔ ۱۳۴۲ — من شبی در خواب عکس روی او گر دیدمی
شمارهٔ ۱۳۴۰ — من ندیدم به جهان همچو دو زلفت شامی
شمارهٔ ۱۳۴۳ — چرخ کی گردد به کام ما دمی
شمارهٔ ۱۳۴۴ — بتا تا کی کنی این سرگرانی
شمارهٔ ۱۳۴۶ — تو مرا دردی و تو درمانی
شمارهٔ ۱۳۴۵ — الا ای سرو ناز بوستانی
شمارهٔ ۱۳۵۲ — دل بدادم به تو ای دوست من از نادانی
شمارهٔ ۱۳۵۳ — فراموشت چرا شد مهربانی
شمارهٔ ۱۳۵۱ — دل من به دست آر اگر می‌توانی
شمارهٔ ۱۳۴۸ — چو حال زار من خسته دل تو می‌دانی
شمارهٔ ۱۳۴۹ — دلم را درد و درمانی مرا تو مونس جانی
شمارهٔ ۱۳۵۰ — تو عهدی کرده‌ای جانا که از من سر نگردانی
شمارهٔ ۱۳۵۴ — نگارا چون قلم ما را به سر تا کی بگردانی
شمارهٔ ۱۳۴۷ — دل من درد غمت دارد و تو درمانی
شمارهٔ ۱۳۶۰ — دلی که نیست به درد فراقت ارزانی
شمارهٔ ۱۳۵۵ — تا چند مرا جانا از غمزه برنجانی
شمارهٔ ۱۳۵۸ — جهان بگرفت باز از سر جوانی
شمارهٔ ۱۳۶۲ — ای جان و زندگانی عمری و شادمانی
شمارهٔ ۱۳۶۱ — دلی ز دست بدادم ز روی نادانی
شمارهٔ ۱۳۵۹ — مرا که در دو جهان راحت دل و جانی
شمارهٔ ۱۳۵۷ — همچون قلم نگارا چندم به سر دوانی
شمارهٔ ۱۳۵۶ — تو راست بر مه تابنده از شکر دهنی
شمارهٔ ۱۳۷۰ — ای ماه اگر به گوشه گلشن نظر کنی
شمارهٔ ۱۳۶۶ — صبا حال دلم را نیک دانی
شمارهٔ ۱۳۶۵ — بده ساقی تو جام ارغوانی
شمارهٔ ۱۳۶۷ — جانا چه باشد ار دل ما را دوا کنی
شمارهٔ ۱۳۶۸ — جانا چه باشد ار نظری سوی ما کنی
شمارهٔ ۱۳۶۴ — تو جام جهان نمای جانی
شمارهٔ ۱۳۶۹ — چو شود گر ز من ای جان دمکی یاد کنی
شمارهٔ ۱۳۶۳ — صبا تو حال دل تنگ ما نکو دانی
شمارهٔ ۱۳۷۸ — تا کی ای دلبر تو با ما بی‌وفایی می‌کنی
شمارهٔ ۱۳۷۴ — تو خود به حال پریشان ما نظر نکنی
شمارهٔ ۱۳۷۳ — تا کی از سرکشی وفا نکنی
شمارهٔ ۱۳۷۱ — تا به کی جانا دلم پر خون کنی
شمارهٔ ۱۳۷۵ — نه درد دلم را دوا می‌کنی
شمارهٔ ۱۳۷۷ — من دردمند چارهٔ دردم چه می‌کنی
شمارهٔ ۱۳۷۲ — دلبرا با من جفا تا کی کنی
شمارهٔ ۱۳۷۶ — دلبرا با ما تو لطف بی‌نهایت می‌کنی
شمارهٔ ۱۳۸۲ — ای صبا آخر چرا افتان و خیزان می‌روی
شمارهٔ ۱۳۸۳ — ای صبا حال دل من پیش دلبر بازگوی
شمارهٔ ۱۳۷۹ — جانا چه شد که بنده نوازی نمی‌کنی
شمارهٔ ۱۳۸۱ — گر به چوگانم ز خود رانی چو گوی
شمارهٔ ۱۳۸۶ — خوشش رنگ و خوشش روی و خوشش بوی
شمارهٔ ۱۳۸۰ — بشست از دیده شرم و از حیا روی
شمارهٔ ۱۳۸۵ — گر صد هزار ازین غم و دردم رسد به روی
شمارهٔ ۱۳۸۴ — در ره عشق تو جانی می‌دهم در جست و جوی
شمارهٔ ۱۳۹۰ — الهی یا الهی یا الهی
شمارهٔ ۱۳۹۴ — ای آفتاب کشور و ای ماه خرگهی
شمارهٔ ۱۳۸۹ — ماهیست نشسته به سر مسند شاهی
شمارهٔ ۱۳۹۱ — ز روی لطف کن در من نگاهی
شمارهٔ ۱۳۸۷ — ای جان و جهان توام پناهی
شمارهٔ ۱۳۹۲ — هیچ در خاطرت آمد که دلم باز دهی
شمارهٔ ۱۳۹۳ — ای دلستان چرا دل ما را نمی‌دهی
شمارهٔ ۱۳۸۸ — چه ساعتی بود آیا که آنچنان ماهی
شمارهٔ ۱۳۹۷ — نمی‌یابم به درد دل دوایی
شمارهٔ ۱۴۰۲ — دلم شکسته چو زلف بتان یغمایی
شمارهٔ ۱۳۹۸ — گذشت حسن نگارم ز حد زیبایی
شمارهٔ ۱۳۹۹ — بیا جانا که دردم را دوایی
شمارهٔ ۱۴۰۱ — بتا بدمهر و سنگین دل چرایی
شمارهٔ ۱۳۹۶ — بی وصل تو ندارد جان با تن آشنایی
شمارهٔ ۱۴۰۰ — تا کی بود دو چشمت در عین دلربایی
شمارهٔ ۱۳۹۵ — شده‌ام خاک سر کوی تو ای سرو سهی
شمارهٔ ۱۴۰۸ — ای مرا پیوند جان جانم تویی
شمارهٔ ۱۴۱۰ — در مشک نباشد چو سر زلف تو بویی
شمارهٔ ۱۴۰۹ — ای روان گشته ز چشمم ز فراقت جویی
شمارهٔ ۱۴۰۳ — بیا که با تو نداریم دست بالایی
شمارهٔ ۱۴۰۴ — چنین بیگانه‌وش آخر چرایی
شمارهٔ ۱۴۰۵ — بربود از من دل دلربایی
شمارهٔ ۱۴۰۷ — آمد به مشامم ز سر زلف تو بویی
شمارهٔ ۱۴۰۶ — مائیم و سر کوی تو جانا و گدایی
شمارهٔ ۱۴۱۲ — چرا به ترک جفا دلبرا نمی‌گویی
شمارهٔ ۱۴۱۱ — جفا تا کی کنی بر ما نگویی