شمارهٔ ۴۵۰ جهان ملک خاتون

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این قدرت بیان می‌کند که دوری معشوقش باعث اشک و اندوه او می‌شود و عطری که از زلف محبوب در فضا می‌پیچد، او را به یاد معشوق می‌اندازد. چشمان دل‌ربای محبوب وعده وصال را می‌دهند، اما در عمل آنچه می‌بیند بی‌وفایی و جدایی است. اشاره به خال سیاه لب و زلف معشوق، نشان‌دهنده زیبایی اوست که دل را به شدت می‌رباید. در نهایت، شاعر به حسادت دیگران از زیبایی محبوبش اشاره می‌کند و می‌گوید که هر بادی که از سرکوچکش می‌گذرد، بوی زلفش را به دوردست‌ها می‌برد. این اشعار پر از احساسات عاشقانه و غم جدایی است.