شمارهٔ ۴۶۷ جهان ملک خاتون
جهان ملک خاتون / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
در جهان ما دلبری خواهیم کرد
وز جهانی دلبری خواهیم کرد
پای دل در بند غم خواهیم داد
ما نه کاری سرسری خواهیم کرد
گرچه چون مور ضعیفم ناتوان
با پلنگان همسری خواهیم کرد
چون ندارم بی وصالت خواب و خور
با خیالت داوری خواهیم کرد
در فراقت صبحدم در کوهسار
ناله چون کلک دری خواهیم کرد
بر رقیبان حمله ای همچون خلیل
بر بتان آزری خواهیم کرد
بندگی کردیم اگر درخور فتد
بعد از این ما چاکری خواهیم کرد
چون خیالت در جهان بین آمدم
جان و دل را یاوری خواهیم کرد
گریه در شوق رخی همچون نگار
همچو ابر آذری خواهیم کرد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به عشق و دلبری اشاره دارد و بیان می‌کند که شاعر با وجود ضعف و ناتوانی، همچنان به دنبال محبت و زیبایی خواهد بود. او به عشقش وفادار است و در غم فراق معشوق، از خود ناله و اندوه نشان می‌دهد. شاعر از مقاومت و حمله به رقیبانی که بر سر عشقش می‌تازند سخن می‌گوید و بیان می‌کند که حتی در بندگی نیز آماده است که چاکر عشقش باشد. در نهایت، ابراز عشق و شوق درناچاری از احساسات عمیق او نسبت به معشوق را نشان می‌دهد.