شمارهٔ ۹۴۹ جهان ملک خاتون

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این بیت‌ها از شیفتگی و شگفتی‌اش به زیبایی معشوقش صحبت می‌کند. او به یاد می‌آورد که چگونه برای اولین بار چهره او را دیده و تحت تأثیر قرار گرفته است. با وجود تمامی توصیفاتی که از زیبایی‌اش شنیده بود، تا زمانی که خود او را ندیده بود، نتوانسته بود باور کند که چقدر زیباست. شاعر دلبسته زلف‌ها و چشمان او می‌شود و در تلاش است تا به وصالش برسد. اما به ناچار از فراق او رنج می‌برد و در صورتی که بخت یاری نکند، به وصال نخواهد رسید. او حسرت می‌خورد که نتوانسته میوه‌ای از این عشق بچیند و در حسرت وصل او به سر می‌برد.