شمارهٔ ۱۱ جهان ملک خاتون

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به موضوع عدالت و ناعدالتی در عشق می‌پردازد. شاعر به God اشاره می‌کند که در دنیا بین میش و گرگ آشتی برقرار کرده است، اما در دل او به جای عدالت، شکنجه و جور حاکم شده. شاعر از معشوقش می‌پرسد چرا عشق او را فراموش کرده و با کس دیگری شاد و خندان است، در حالی که او را به حال خود رها کرده. در نهایت، شاعر از انتظاراتش از معشوق صحبت می‌کند و از آنچه که باید از عشق او دریافت می‌کرد، ناراضی است.