شمارهٔ ۹ جهان ملک خاتون

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این بیت به احساس ناامیدی و disappointment خود اشاره می‌کند. او به معشوقش توقع داشته و از او انتظار لطف و محبت داشته است. اما حالا که از او جواب امیدبخشی دریافت نکرده، دیگر به او دلخوش نیست و از بوستان عشقش رفته است. در واقع، او یار خود را از میان دیگران برگزیده بود، اما ناکامی در دریافت محبت باعث شده که از او دور شود.