شمارهٔ ۵ جهان ملک خاتون
جهان ملک خاتون / مقطعات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
اگرچه یار تواند به سوی خسته، نظر
ز روی لطف فکندن ولی نمی‌فکند
چرا همیشه دل دشمنان کند خرم
چرا مدام دل دوستان خود شکند
مکن مکن که ز باغ دل وفاداران
کسی درخت محبّت ز بیخ برنکند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به بررسی احساسات متضاد در روابط انسانی می‌پردازد. شاعر اشاره دارد که اگرچه محبوب می‌تواند با نگاهی مهربانانه به خسته‌دل‌ها توجه کند، اما در واقع این کار را نمی‌کند. او همچنین می‌پرسد چرا همیشه دل دشمنان شاد و خوشحال است، در حالی که دل دوستان خود را می‌شکند. در نهایت، شاعر تأکید می‌کند که نباید به وفاداران و محبت آن‌ها بی‌توجهی شود، زیرا درخت محبت از دل آن‌ها قطع نمی‌شود.