نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۴ جهان ملک خاتون

جهان ملک خاتون / در مرثیهٔ فرزند دلبند سلطان بخت طاب ثراها / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

تا چند فلک جامه غم می‌دوزد

بر قامت جان بین که دلم می‌سوزد

چون شرح توان داد که مسکین دل من

خون از ستم زمانه می‌اندوزد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره غم و درد دل گوینده است که به شدت از ستم و مشکلات زمانه رنج می‌برد. او احساس می‌کند که زمانه بر او فشار می‌آورد و دلش از این رنج‌ها سوزان می‌شود. گوینده به نوعی وضعیت خود را به جامه‌ای از غم تشبیه کرده که بر تنش دوخته شده است.