شمارهٔ ۱۵ جهان ملک خاتون
جهان ملک خاتون / در مرثیهٔ فرزند دلبند سلطان بخت طاب ثراها / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
بازم ز غم زمانه جان می‌سوزد
جان را چه محل جمله جهان می‌سوزد
دل سوختن جانش نهان می‌باشد
دیدم جگر خود که عیان می‌سوزد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت، شاعر از درد و رنج ناشی از زمانه صحبت می‌کند. او احساس می‌کند که غم‌های دنیا جانش را می‌سوزاند و دلش در آتش سوختن به سر می‌برد. در نهایت، او جگر خود را می‌بیند که به‌وضوح در این آتش می‌سوزد. به عبارت دیگر، او عمیقاً از مصائب و مشکلات زندگی رنج می‌برد.