نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۲ جهان ملک خاتون

جهان ملک خاتون / در مرثیهٔ فرزند دلبند سلطان بخت طاب ثراها / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

با درد تو درمان نپذیرد دل من

مُهر غم تو نمی‌رود از گل من

از وصل تو یک زمان نیاسود دلم

جز هجر تو نیست در جهان حاصل من

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این بیت به عمق درد و رنجی که از عشق و هجران معشوقش دارد اشاره می‌کند. او بیان می‌کند که دلش با این درد درمان نمی‌شود و مهر غم معشوقش از وجودش پاک نمی‌شود. همچنین، او می‌گوید که از وصال معشوقش هرگز آرامش نیافته و تنها چیزی که در زندگی‌اش باقی‌مانده، دوری معشوق است.