شمارهٔ ۲۳ جهان ملک خاتون
جهان ملک خاتون / در مرثیهٔ فرزند دلبند سلطان بخت طاب ثراها / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
ای مرا پشت دل ز هجر تو نون
دیده من چو اشک بارد خون
در فراق رخ چو ماه و خورت
رخ من شد ز اشک گلگون خون
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به احساس درد و اندوه ناشی از جدایی از محبوب اشاره دارد. شاعر از گریه خود میگوید که همچون اشک، خون میبارد و در فراق چهره زیبای معشوق، دلش شکسته و غمگین شده است. احساس ناراحتی و غم عمیق از جدایی را به تصویر میکشد.