نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۳ جهان ملک خاتون

جهان ملک خاتون / در مرثیهٔ فرزند دلبند سلطان بخت طاب ثراها / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

ای مرا پشت دل ز هجر تو نون

دیده من چو اشک بارد خون

در فراق رخ چو ماه و خورت

رخ من شد ز اشک گلگون خون

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به احساس درد و اندوه ناشی از جدایی از محبوب اشاره دارد. شاعر از گریه خود می‌گوید که همچون اشک، خون می‌بارد و در فراق چهره زیبای معشوق، دلش شکسته و غمگین شده است. احساس ناراحتی و غم عمیق از جدایی را به تصویر می‌کشد.