شمارهٔ ۱۲۴ جهان ملک خاتون

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به زیبایی و جذابیت محبوبش اشاره می‌کند و می‌گوید که حسن او حسد را در دل مه و پروین (ستاره‌ها) ایجاد کرده است. لب شیرین محبوبش شور و هیجان را در جهان پراکنده کرده است. همچنین، عطر خوش او مانند اشک از چشمانش می‌ریزد و یادآوری می‌کند که این بوی خوش، او را همیشه به یاد بنده‌اش می‌اندازد.