نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۶۴ جهان ملک خاتون

جهان ملک خاتون / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ای زلف تو بر رخ تو همچون شب و روز

ما از تو بعیدیم به عید نوروز

هم عید خجسته باد و هم نوروزت

بازآی و نشین به گلشن جان افروز

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این بیت به زیبایی زلف معشوق اشاره می‌کند که شب و روز را به یاد می‌آورد. او از معشوق دور است و به عید نوروز نزدیک می‌شود. شاعر همچنین سال نو و نوروز را تبریک می‌گوید و از معشوق می‌خواهد که بازگردد و در گلشنی که جان را شاد می‌کند، بنشیند.